6. Бурхантай ярилцах зарчмууд

(1) Бурханы үгээр Бурханд залбир, үнэнийг эрж хай, Түүний хүслийг ухаарахаар оролд, мөн Ариун Сүнсний гэгээрлийг олж авч чаддаг бай. Энэ бол Бурхантай ярилцах жинхэнэ яриа юм;

(2) Бурханы үгийг хэрэгжүүлж, туулахдаа хүн тэдгээрийг залбиран-уншиж сурч, үнэнийг эрж хайх ёстой. Ийм маягаар залбирснаар Ариун Сүнсний гэгээрэл, гэрэлтүүлэлтийг хялбархан олж авна;

(3) Бурханы бүх үг бол үнэн юм. Бурханы үгээр Бурханд байнга залбирснаар л хүн Түүний хүсэл болон хэрэгжүүлэлтийн замыг ойлгож чадна;

(4) Шалгалт, цэвэршүүлэлтийн дунд Бурханд залбирч, хүслийг нь ухаарч, Түүнтэй жинхэнээсээ ярилцдаг болсноор л хүн Бурхантай харилцахдаа Бурханыг хялбархан мэдэж, дуулгавартай дагаж чадна.

Холбогдох Бурханы үг:

Хүмүүс Бурхантай харилцаа тогтоож хэрхэн чаддаг вэ? Ингэхийн тулд юунд түшиглэх хэрэгтэй вэ? Тэд Бурханаас гуйж, Бурханд залбирч, зүрх сэтгэлдээ Бурхантай хэлэлцэх явдалд түшиглэх ёстой. Энэ мэт харилцаатай байгаа цагт хүмүүс үргэлж Бурханы өмнө амьдардаг бөгөөд тийм хүмүүс их амар тайван байдаг. Зарим хүн бүх цагаа гаднах үйл хэрэгт зориулж, гаднах даалгавар хийгээд завгүй байдаг. Сүнслэг амьдралгүй нэг хоёр өдөр өнгөрсөн ч тэд юу ч мэдэрдэггүй; гурав юм уу, таван өдөр, эсвэл нэг хоёр сар өнгөрсөн ч бас л юу ч мэдэрдэггүй; тэд залбираагүй, гуйлт, сүнслэг ярилцлага хийгээгүй л байдаг. Ямар нэг зүйл тохиолдоход чи Бурханаас надад туслаач, залж чиглүүлээч, хангамж өгөөч, гэгээрүүлээч, Өөрийн тань хүслийг ойлгож, үнэний дагуу юу хийхээ мэдэж авах боломж олгооч хэмээн асуухыг гуйлт гэнэ. Залбирлын хамрах хүрээ нь илүү өргөн: Заримдаа чи сэтгэл доторх үгээ хэлж, өөрийн бэрхшээл, сөрөг тал, сул дорой байдлынхаа талаар Бурхантай ярилцдаг; мөн тэрслүү байдалтай байхдаа ч Бурханд залбирч, эсвэл өөрт чинь тодорхой байгаа эсэхээс үл хамааран өдөр тутам тохиолддог зүйлийнхээ тухай Түүнд ярьдаг. Энэ бол залбирал. Залбирлын хамрах хүрээ нь үндсэндээ Бурхантай ярилцаж, сэтгэлээ нээх явдал юм. Заримдаа тогтсон цагт залбирдаг, заримдаа үгүй; чи хэзээ ч, хаана ч хамаагүй залбирч болно. Сүнслэг ярилцлага бол хэт албаны бус. Заримдаа чамд асуудал гарсан байдаг бол заримдаа үгүй. Заримдаа үг ашигладаг, заримдаа үгүй. Асуудал гарсан үед чи энэ талаараа Бурхантай ярилцаж, залбирдаг; асуудалгүй үедээ Бурхан хүмүүсийг хэрхэн хайрлаж, тэдэнд анхаарал тавьж, тэднийг хэрхэн зэмлэдэг тухай боддог. Чи Бурхантай хүссэн цаг, хүссэн газраа ярилцах боломжтой. Сүнслэг ярилцлага гэдэг нь энэ юм. Заримдаа чи хийх юмаа хийж байтал сэтгэлийг чинь тавгүйтүүлэх зүйл бодогдвол сөхөрч суугаад нүдээ аних шаардлагагүй. Зүгээр л зүрх сэтгэлдээ: “Өө Бурхан минь, үүн дээр намайг залж чиглүүлээч. Би сул дорой тул үүнийг давж чадахгүй нь” гэж Бурханд хэлэх хэрэгтэй. Сэтгэл чинь хөдлөнө; цөөн хэдэн энгийн үг хэлэхэд л Бурхан мэддэг. Заримдаа чи гэрээ санаад “Өө Бурхан минь! Би гэрээ үнэхээр санаж байна…” гэдэг. Яг хэнийг санаж байгаагаа бол хэлдэггүй. Зүгээр л сэтгэлээр унаад энэ тухайгаа Бурханд хэлдэг. Бурханд залбирч, зүрх сэтгэлдээ юу байгааг хэлснээр л асуудал шийдэгдэж болдог. Бусадтай ярилцаад асуудлыг шийдэж чадах уу? Үнэнийг ойлгодог хүнтэй таарвал зүгээр л дээ, гэвч хэрвээ үнэнийг ойлгодоггүй—сөрөг, сул дорой хүнтэй таарвал чи нөлөөлж мэднэ. Хэрвээ Бурхантай ярилцвал Тэр чамайг тайтгаруулж, хөдөлгөнө. Бурханы үгийг Бурханы өмнө чимээгүйхэн уншиж чаддаг бол чи үнэнийг ойлгож, асуудлыг шийдэж чадна. Бурханы үг чамд гарах гарц олж, энэ бяцхан саад тотгорыг давж гарах боломж олгоно. Саад тотгор чамайг бүдрээхгүй, хазаарлахгүй, үүргийн гүйцэтгэлд чинь нөлөөлөх ч үгүй. Гэнэт сэтгэлээр жаахан унаж, дотроо зовних үе чамд гарна. Тэр үед Бурханд залбирахдаа бүү тээнэгэлз. Чи Бурханаас юу ч гуйдаггүй, хийж өгч, гэгээрүүлээч гэж хүсэх юу ч байхгүй байж болно—зүгээр л хэзээ ч, хаана ч байсан Бурхантай ярилцаж, сэтгэлээ нээ. Чи цаг ямагт юу мэдрэх ёстой вэ? “Бурхан үргэлж надтай хамт байдаг, Тэр намайг хэзээ ч орхиогүй гэдгийг би мэдэрч байна. Амарч байна уу, цуглаан дээр байна уу, эсвэл үүргээ гүйцэтгэж байна уу хамаагүй, хаана ч, юу ч хийж байсан миний гарыг Бурхан удирддаг, Тэр намайг хэзээ ч орхиогүй гэдгийг би зүрх сэтгэлдээ мэддэг”. Заримдаа өнгөрсөн хэдэн жилд өдөр бүрийг хэрхэн өнгөрүүлснээ эргэн санаад чи биеийн хэмжээгээ өссөнийг, Бурхан чамайг залж чиглүүлж байсныг, Бурханы хайр чамайг цаг ямагт хамгаалж ирснийг мэдэрдэг. Эдгээрийг бодоод зүрх сэтгэлдээ залбирч, Бурханд талархал өргөдөг: “Өө Бурхан минь, би Танд талархаж байна! Би үнэхээр сул дорой, эмзэг, гүн гүнзгий завхарсан. Та намайг ингэж залж чиглүүлээгүй бол би энэ хүртэл зөвхөн өөрийн хүчээр ирж чадахгүй байсан”. Энэ сүнслэг ярилцлага биш гэж үү? Хэрвээ хүмүүс Бурхантай ойр ойрхон ингэж ярилцдаг бол Бурханд хэлэх зүйл тэдэнд олон байх бус уу? Бурханд юу ч хэлэхгүйгээр тэд олон өдөр явдаггүй. Бурханд хэлэх зүйл чамд байхгүй үед Тэр чиний зүрх сэтгэлд байхгүй байдаг. Бурхан зүрх сэтгэлд чинь байдаг бөгөөд чи Бурханд итгэдэг бол сэтгэл доторх бүх зүйлээ, итгэлт анддаа ярих байсан зүйлээ ч гэсэн чи Түүнд хэлж чадна. Үнэндээ, Бурхан бол чиний хамгийн дотнын анд. Хэрвээ чи Бурханыг хамгийн итгэлт андаа гэж, хамгийн их найдаж, түшиж тулж, итгэж, нууцаа ярьдаг, хамгийн дотно гэр бүл шигээ үздэг бол Бурханд хэлэх зүйл чамд байхгүй байна гэдэг боломжгүй юм. Бурханд хэлэх зүйл чамд үргэлж байх юм бол чи ямагт Бурханы өмнө амьдрахгүй гэж үү? Хэрвээ үргэлж Бурханы өмнө амьдарч чадах юм бол Бурхан чамайг хэрхэн залж чиглүүлж, чамд хэрхэн санаа тавьж, хамгаалж, амар амгалан, баяр баясал авчирч, чамйг гэгээрүүлж, зэмлэж, сахилгажуулж, цээрлүүлж, шүүж, гэсгээж байгааг чи хэдийд ч мэдрэх болно; зүрх сэтгэлд чинь энэ бүхэн тодорхой, илэрхий болно. Чи юу ч мэдэхгүйгээр, Бурханд итгэдэг гэж л хэлээд зөвхөн нүд хуурахын тулд үүргээ гүйцэтгэж, цуглаанд оролцож, өдөр тутам Бурханы үгийг уншиж, залбирсан дүр эсгэсэн төдийхнөөр өдөр бүрийг тэгсхийж өнгөрүүлэхгүй—чинийх ердөө л иймэрхүү нэг шашны гадаад зан үйл биш болно. Харин чи хором мөч бүрд зүрх сэтгэлдээ Бурханд найдаж, залбирна, цаг ямагт Бурхантай ярилцана, бас Бурханд захирагдаж, Түүний өмнө амьдарч чадна.

Эцсийн өдрүүдийн Христийн ярианы тэмдэглэл номын “Хэрвээ үргэлж Бурханы өмнө амьдарч чаддаггүй бол чи үл итгэгч юм”-аас эш татав

Хүмүүс залбирлыг хэрэгжүүлж, залбирлын ач холбогдлыг ойлгож чаддаг байж болох ч залбирал үр нөлөөтэй байна гэдэг нь энгийн хэрэг биш. Залбирал бол хэлбэрдэж, горим журам дагаж, эсвэл Бурханы үгийг цээжээр унших явдал биш. Өөрөөр хэлбэл, залбирах нь тодорхой хэдэн үгийг тоть шиг давтаж, бусдыг дуурайх явдал биш. Бурханаар хөдөлгүүлэхийн тулд чи залбирлаар зүрх сэтгэлээ Бурханд өгч, зүрх сэтгэлээ Бурханд нээж чаддаг байдалд хүрэх ёстой. Залбирлаа үр нөлөөтэй байлгая гэвэл залбирал чинь Бурханы үгийг уншихад үндэслэх ёстой. Бурханы үгэн дотроос залбирснаар л хүн илүү их гэгээрэл, гэрэлтүүлэлтийг хүлээн авч чадна. Жинхэнэ залбирлын илрэлүүд нь: Бурханы шаарддаг бүхнийг хүсэн эрмэлздэг зүрх сэтгэлтэй байх, түүнчлэн Түүний шаарддаг зүйлийг гүйцэлдүүлэхийг хүсэж; Бурханы жигшдэг зүйлийг жигшиж, үүний үндсэн дээр энэ талаар бага зэрэг ойлголттой болж, Бурханы тайлбарласан үнэний талаар мэдэж, тодорхой ойлгох явдал юм. Залбирсны дараа шийдвэр, итгэл, мэдлэг болон хэрэгжүүлэлтийн замтай байхыг л жинхэнэ залбирал гэж нэрлэж болох бөгөөд ийм төрлийн залбирал л үр нөлөөтэй байж чадна. Гэсэн ч залбирал нь Бурханы үгийг эдэлж, үгээр нь Бурхантай ярилцах суурин дээр үндэслэх ёстой ба зүрх сэтгэл чинь Бурханыг эрж хайн, Бурханы өмнө тайван болж чаддаг байх ёстой. Иймэрхүү залбирал Бурхантай үнэхээр ярилцах үе шатанд аль хэдийн орсон байдаг.

Үг нь махбодоор илэрсэн номын “Залбирлыг хэрэгжүүлэх тухай”-аас эш татав

Чи Бурханд хандах үед, Тэр чамд ямар нэг мэдрэмж, тодорхой санаа бүү хэл, тодорхой чиглэл ч өгөхгүй байх боломжтой боловч дараа нь зарим зүйлийг чамд ойлгуулдаг. Эсвэл энэ удаа чи юу ч ойлгоогүй байж болох ч Бурханд хандах нь зөв юм. Ийм маягаар хэрэгжүүлдэг хүмүүс дүрэм дагахын тулд ингэдэггүй, харин ч тэдний зүрх сэтгэлийн хэрэгцээ энэ бөгөөд хүн ингэж хэрэгжүүлэх ёстой. Бурханд хандаж, Бурханаас хашхиран гуйх болгонд гэгээрэл, удирдамж авч чаддаг юм биш; хүний амин дахь энэхүү сүнслэг байдал нь хэвийн, ердийн бөгөөд Бурханд хандах нь хүмүүс зүрх сэтгэлдээ Бурхантай хийж буй хэвийн харилцаа юм.

Заримдаа Бурханд хандана гэдэг нь тусгай үг ашиглан Бурханаас ямар нэг зүйл хийхийг гуйх юм уу Түүнээс тусгай удирдамж, хамгаалалт хүсэхийг хэлдэггүй. Харин ч хүмүүс асуудалтай тулгарах үедээ Бурханыг чин сэтгэлээсээ дуудах чадвартай байхыг хэлдэг. Тэгвэл хүмүүсийг дуудах үед Бурхан юу хийж байдаг вэ? Хүний зүрх сэтгэл хөдөлж, “Өө Бурхан минь, би үүнийг өөрөө хийж чадахгүй, яаж хийхээ мэдэхгүй, тэгээд надад сул дорой, сөрөг санагдаж байна” гэсэн бодол төрөх үед Бурхан энэ талаар мэддэггүй гэж үү? Хүмүүст ийм бодол төрөх үед зүрх сэтгэл нь чин үнэнч байдаг уу? Тэд Бурханыг ийм маягаар чин сэтгэлээсээ дуудах үед Бурхан туслахаар зөвшөөрдөг үү? Тэд ганц ч үг ган хийгээгүй байж болох ч чин сэтгэлээ харуулдаг тул Бурхан туслахаар зөвшөөрдөг. Хүн тун хүнд бэрхшээлтэй тулгараад, хандах хүнгүй болж, тун арга мухардсан үедээ цорын ганц найдвараа Бурханд тавьдаг. Тэдний залбирал ямар байдаг вэ? Сэтгэл санааных нь байдал ямар байдаг вэ? Тэд чин үнэнч байдаг уу? Тухайн үед ямар нэг нэмэлт хольц байдаг уу? Чи эцсийн ганц найдвар мэтээр Бурханд итгэж, Бурхан чамд тусална гэж найдах үед л зүрх сэтгэл чинь чин үнэнч байдаг. Чи төдийлөн их зүйл хэлээгүй байж болох ч зүрх сэтгэл чинь аль хэдийн хөдөлсөн байдаг. Өөрөөр хэлбэл, чи чин сэтгэлээ Бурханд өгч, Бурхан сонсдог. Бурхан сонсох үедээ бэрхшээлийг чинь хардаг ба чамайг гэгээрүүлж, удирдан чиглүүлж, чамд тусална.

Эцсийн өдрүүдийн Христийн ярианы тэмдэглэл номын “Итгэгчид эхлээд дэлхий ертөнцийн ёрын муу чиг хандлагыг нэвт харах хэрэгтэй”-ээс эш татав

Хүмүүс үүргээ яаруу сандруу биелүүлдэг болмогцоо хэрхэн туулахаа мэдэхээ больдог. Ажил хэрэг гээд завгүй болмогц тэдний сүнслэг байдал төвөгтэй болж, хэвийн нөхцөл байдлаа хадгалах чадвараа алддаг. Яагаад ийм байдаг юм бэ? Хэрэв чамаас жаахан ажил хийхийг гуйвал чи эрээ цээргүй, цадиггүй, Бурханд хандах хүсэлгүй, Бурханаас хол хөндий болдог. Хүмүүс хэрхэн туулахаа мэддэггүйг энэ нь нотолдог. Чи юу ч хийлээ гэсэн, үүнийг яагаад хийж байгаа, ямар санаа зорилго чамайг ийм зүйл хийхэд чиглүүлж байгаа, үүнийг хийх нь ямар ач холбогдолтой, асуудлын уг чанар юу болох, хийж байгаа зүйл чинь эерэг зүйл үү, сөрөг зүйл үү гэдгийг эхлээд ойлгох ёстой. Энэ бүх асуудлыг тодорхой ойлгох ёстой; зарчимтай үйлдэж чаддаг байхад энэ тун чухал юм. Хэрэв чи үүргээ биелүүлэхийн тулд ямар нэг зүйл хийж байгаа бол “Би үүнийг яаж хийх хэрэгтэй вэ? Үүргээ хааш яаш хийхгүйн тулд яаж сайн биелүүлэх вэ?” гэж тунгаан бодох хэрэгтэй. Тэгээд энэ асуудлаар Бурханд ойр дотно болох ёстой. Бурханд ойр дотно болно гэдэг нь энэ асуудлаар үнэнийг эрж хайж, хэрэгжүүлэх замыг эрж хайж, Бурханы хүслийг эрж хайж, Бурханыг хэрхэн хангалуун байлгах вэ гэдгийг эрж хайна гэсэн үг. Ингэж, хийдэг бүхэндээ Бурханд ойр дотно болдог. Энэ нь шашны зан үйл үйлдэх юм уу гадна талын үйлдэл хийхтэй хамаагүй. Харин энэ нь, Бурханы хүслийг эрж хайсны дараа үнэнд нийцүүлэн хэрэгжүүлэх зорилгоор хийгддэг. Чи юу ч хийгээгүй байхдаа үргэлж “Бурханд талархъя” гэж хэлдэг боловч юм хийж байх үедээ өөрийн хүссэнээр хийсээр байвал ийм төрлийн талархал нь зүгээр л гаднах үйлдэл юм. Чи үүргээ биелүүлэх юм уу ямар нэг зүйл хийх үедээ үргэлж ингэж бодох ёстой: Би энэ үүргийг яаж биелүүлэх ёстой вэ? Бурханы хүсэл юу вэ? Энэ нь, чи хийдэг зүйлээрээ дамжуулан Бурханд ойр дотно болох явдал, улмаар өөрийн үйлдэл, мөн түүнчлэн Бурханы хүслийн ар дахь зарчим, үнэнийг эрж хайн, хийдэг бүхэндээ Бурханаас холдохгүй байх явдал юм. Ийм хүн л Бурханд үнэхээр итгэдэг. Ойрд хүмүүс аливаа зүйлтэй таарах болгондоо бодит нөхцөл байдал ямар байгаагаас үл хамааран өөрсдийгөө ийм тийм юм хийж чадна гэж боддог тул зүрх сэтгэлд нь Бурхан байдаггүй бөгөөд үүнийгээ өөрсдийн хүслээр хийдэг. Тэдний үйл ажиллагааны чиглэл зохистой эсэх, үнэнтэй нийцдэг эсэхээс үл хамааран тэд зүгээр л зөрүүдлэн зүтгэж, хувийн санаа зорилгынхоо дагуу үйлддэг. Ихэвчлэн Бурхан тэдний зүрх сэтгэлд байгаа мэт санагддаг боловч аливааг хийх үед нь Бурхан тэдний зүрх сэтгэлд байдаггүй. “Би хийдэг зүйлдээ Бурханд ойртож чадахгүй байна. Урьд нь би шашны зан үйл үйлдэж дассан байсан, тэгээд Бурханд ойртох гэж хичээсэн ч ямар ч үр дүн гараагүй. Би Бурханд ойртож чадаагүй” гэж зарим хүн хэлдэг. Ийм хүмүүсийн зүрх сэтгэлд Бурхан байдаггүй, гагцхүү өөрсдөө л байдаг бөгөөд хийдэг бүхэндээ үнэнийг хэрэгжүүлж ер чаддаггүй. Үнэний дагуу үйлдэхгүй байна гэдэг нь аливааг өөрийн дураар хийнэ гэсэн үг бөгөөд аливааг өөрийн дураар хийнэ гэдэг нь Бурханыг орхино гэсэн үг; өөрөөр хэлбэл, тэдний зүрх сэтгэлд Бурхан байхгүй. Хүний санаа нь голдуу сайн, зөв зүйтэй гэж хүмүүст харагддаг бөгөөд үнэнийг тийм ч их зөрчдөггүй мэт харагддаг. Ийм маягаар аливааг хийх нь үнэнийг хэрэгжүүлж байгаа хэрэг гэж хүмүүст санагддаг; аливааг ингэж хийх нь Бурханд захирагдаж байгаа хэрэг гэж тэд боддог. Үнэн хэрэгтээ хүмүүс Бурханыг үнэхээр эрж хайж, энэ тухай Бурханд залбирч байгаа юм биш; мөн тэд Бурханы хүслийг хангалуун байлгахын тулд Бурханы шаардлагад нийцүүлэн сайн хийхээр хичээдэггүй. Тэдэнд ийм жинхэнэ байр байдал байдаггүй, тийм хүсэл ч байдаггүй. Энэ бол хэрэгжүүлэлтийнхээ явцад хүмүүсийн гаргадаг хамгийн том алдаа юм. Чи Бурханд итгэдэг боловч Бурханыг зүрх сэтгэлдээ байлгадаггүй. Энэ нь яаж нүгэл биш байх юм бэ? Чи өөрийгөө мэхэлж байгаа хэрэг бус уу? Тийм маягаар итгэвэл чи ямар үр дүнд хүрч чадах юм бэ? Түүнчлэн, итгэлийн ач холбогдол хаана байна вэ?

Эцсийн өдрүүдийн Христийн ярианы тэмдэглэл номын “Бурханы хүслийг эрж хайх нь үнэнийг хэрэгжүүлэхийн төлөө байдаг”-аас эш татав

Өмнөх: 5. Бурханы үгийг мэдэх зарчмууд

Дараах: 7. Бурханд залбирч гуйх зарчмууд

Одоо үед гай гамшиг ойр ойрхон тохиолдож, Эзэн эргэн ирэх тухай зөгнөлүүд үндсэндээ биелсэн. Бид Эзэнийг хэрхэн угтан авч болох вэ?

Холбогдох контент

281 Цаг хугацаа

IИрээдүйг эрж, өнгөрснийг хайж,шантралгүй тэмцэлдэж, мөрөөдлөө эрэлхийлж,ганцаардсан сүнс алсаас иржээ.Нулимсанд мэндлээд, цөхрөлд үгүй...

Тохиргоо

  • Текст
  • Загвар

Цулгуй өнгө

Загвар

Үсгийн хэв

Үсгийн хэмжээ

Мөр хоорондын зай

Мөр хоорондын зай

Хуудасны өргөн

Гарчиг

Хайх

  • Энэ текстийг хайх
  • Энэ номоос хайх