Үг нь махбодоор илэрсэн

Агуулга

Гучин зургаа дахь айлдварын тайлбар

Бурхан одоо хүнийг гэсгээж эхэлсэн гэж хэлсэн боловч хэн ч үүнийг итгэлтэйгээр хэлж чадахгүй, хүнд тохиолдсон энэхүү гэсгээлтийн анхдагч санаа зорилгын тухайд хэн ч тодорхой хариулт өгч чаддаггүй. Учир нь Бурхан “Хүн Миний гэсгээлтээс хэзээ ч, юуг ч олж илрүүлээгүй, учир нь тэр өөрийн хүзүүн дэх буулгыг хоёр гараараа зуурахаас өөрийг хийдэггүй ба дайснаа ажиглаж байгаа юм шиг хоёр нүдээрээ Намайг ширтдэг – зөвхөн энэ мөчид л Би хэр эцэнхий болохыг нь мэдэрдэг. Үүний улмаас Би ‘хэн ч шалгалтуудын дунд бат зогсож чадаагүй’ гэж хэлдэг юм” гэсэн. Бурхан хүнд хараахан тохиолдоогүй байгаа гэсгээлтийн баримтуудын тухай хэлдэг, Тэр юуг ч орхигдуулалгүйгээр асар их нарийвчлан ийнхүү хийдэг. Тэд гэсгээлтэнд орсон бөгөөд үнэхээр бат зогсох чадваргүй юм шиг байдаг –Бурхан хүний муухай онцлогуудын талаар тод томруун, бодит дүрслэлийг өгдөг, энэ нь тэдэнд дарамтан дор байгаа мэт санагдуулдаг: Хүн шалгалтуудын дунд хэзээ ч бат зогсож байгаагүй гэж Бурхан хэлсэн тул тогтсон заншлыг үл харгалзан Би яаж дэлхийн дээд амжилтуудыг эвдэж, хүлээн зөвшөөрөгдөх нэгэн байж чадах юм бэ? Энэ мөчид тэд эргэцүүлж эхэлдэг. Үнэн хэрэгтээ энэ нь яг Бурханы ийнхүү хэлсэнтэй адил байдаг: “Би тэднийг замын төгсгөлд аваачсан уу?” Үнэндээ Бурхан бүх хүмүүсийг замын төгсгөлд аваачсан ба иймээс өөрсдийн ухамсартаа хүмүүс үргэлж Бурхан бол харгис, зэрлэг балмад гэж итгэдэг. Бурхан бүх хүмүүсийг дэлхий ертөнцийн гаслангийн далайгаас загасчилсан, үүний дараа “ямар нэгэн осол эндлээс сэргийлэхийн тулд Би баригдсан бүх загасыг алсан, үүний дараа загас дуулгавартай болсон бөгөөд өчүүхэн төдий ч гомдол байгаагүй.” Энэ нь бодит баримт биш гэж үү? Бурхан бүх хүмүүсийг үхлийн гашуун далайгаас өөр нэг үхлийн ёроолгүй ангал руу татсан, Тэр тэднийг бүгдийг нь зандалчны хавтан руу чирсэн бөгөөд Тэр тэднийг замын төгсгөл рүү хүчилсэн – яагаад Тэр үүнийг Бурханы өөр хөвгүүд болон ардуудад хийхгүй гэж ? Агуу улаан луугийн оронд ийм ажил хийж байгаа Түүний санаа зорилго юу вэ? Яагаад Бурханы гар маш хорлонтой байдаг юм бэ? “Надад хүн хэрэгтэй байх үед тэр үргэлж нуугдсан байдаг. Тэрээр хэзээ ч гайхмаар дүр зураг үзээгүй юм шиг, хөдөө орон нутагт төрөөд хотын хэрэг явдлын талаар юу ч мэддэггүй юм шиг байдагт” гайхах хэрэггүй. Үнэн хэрэгтээ хүмүүс дотроо ийнхүү асуудаг: “Үүнийг хийх Бурханы төлөвлөгөө юу юм бэ? Тэр Биднийг цаазалдаггүй гэж үү? Ямар хэрэгтэй юм бэ? Яагаад Түүний ажлын алхмууд бөөнөөрөө ирдэг юм бэ, яагаад Тэр бидэнд өчүүхэн төдий ч зөөлөн ханддаггүй юм бэ?” Гэсэн ч хүмүүс үүнийг хэлж зүрхэлдэггүй бөгөөд Бурханы үг тэднийг тийм бодлоо хаяхад хүргэж, цааш бодох боломжийг нь үгүй болгодог учраас тэд тиймэрхүү бодлуудаа хойш тавихаас өөр аргагүй байдаг. Бурхан зүгээр л хүний бүх үзлийг илчилдэг бөгөөд иймээс хүмүүс өөрсдийн үзлээ хүчээр дарж, дахин гарч ирэх боломж олгодоггүй. Эдгээр хүмүүс бол агуу улаан луугийн үр удам гэдгийг өмнө нь хэлсэн. Үнэн хэрэгтээ, тодорхой хэлэх юм бол тэд агуу улаан луугийн биелэл юм. Бурхан тэднийг замын төгсгөл рүү албадан аваачиж, хядах үед – эргэлзэх юмгүйгээр – агуу улаан луугийн сүнс ч бас тэдэн дотор ажиллах боломжгүй болдог. Ийм байдлаар хүмүүс замын төгсгөл рүү алхах үе нь бас агуу улаан луугийн үхэх үе юм. Энэ нь үхлийг ашиглан Бурханы “агуу нигүүлслийг” хариулах явдал гэж хэлж болно – энэ нь агуу улаан луугийн үндэстэн дэх Бурханы ажлын зорилго билээ. Хүмүүс амиа золиослоход бэлэн байх үед бүх зүйл ялихгүй болж, хэн ч тэднийг дийлж чадахгүй. Аминаас илүү чухал зүйл юу байх юм бэ? Тиймээс Сатан хүмүүст өөр юу ч хийх чадваргүй болдог ба тэр хүнийг яаж ч чадахгүй. Хэдийгээр “махан биений” тодорхойлолтонд махан бие Сатанаар завхруулагдсан гэж хэлдэг боловч хэрвээ хүмүүс үнэхээр өөрсдийгөө зориулж, Сатанаар жолоодуулахгүй бол хэн ч тэднийг дийлж чадахгүй – энэ мөчид махан бие өөр нэг чиг үүргээ гүйцэтгэж, Бурханы Сүнсний удирдамжийг албан ёсоор хүлээн авч эхлэх болно. Энэ бол шаардлагатай үйл явц бөгөөд энэ нь алхам алхмаар тохиолдох ёстой; эс бөгөөс Бурхан зөрүүд махан биед ажиллах ямар ч аргагүй байх байсан юм. Тэр нь Бурханы мэргэн ухаан билээ. Ийм маягаар бүх хүмүүс өөрийн мэдэлгүй өнөөдрийн нөхцөл байдалд орсон юм. Хүнийг “замын төгсгөл” рүү хөтөлсөн нэгэн нь Бурхан биш гэж үү? Энэ нь хүнээр нээгдсэн шинэ зам гэж үү? Та нарын туршлагаас харахад Бурхан та нарт туйлын харгис арга хэрэглэдэг юм шиг харагддаг бөгөөд үүнээс Бурханы зөвт байдлыг харж болно. Та нар яаж магтаал өргөхгүй байж чадах юм бэ? Бурханы та нарт хийдэг зүйл нь Бурханы зөвт зан чанарыг харах боломжийг хүмүүст олгодог; энэ нь та нар Бурханыг гайхан бахадсаны ач биш гэж үү? Өнөөдөр, хуучин эрин оршсоор байгаа бөгөөд шинэ эрин хараахан биелэгдээгүй байгаа замын уулзвар дээр та нар Бурханд хэрхэн гэрчлэл хийх юм бэ? Тийм ноцтой асуудлыг гүнээ анхаарууштай биш гэж үү? Та нар бусад, холбоо хамааралгүй хэрэг явдлуудыг цэгнэн бодсоор байна уу? Яагаад Бурхан “Хэдийгээр хүмүүс нэгэнтээ ‘Ойлголт мандтугай’ хэмээн хашхирсан боловч ‘ойлголт’ хэмээх үгийг задлан шинжлэхэд хэн ч их цаг зарцуулаагүй бөгөөд хүмүүст Намайг хайрлах хүсэл байхгүй гэдгийг энэ нь харуулдаг” гэж хэлсэн бэ? Хэрвээ Бурхан тийм зүйл хэлээгүй бол та нар Бурханы зүрх сэтгэлийг өөрсдийнхөө хүслээр ойлгохоор оролдохгүй байсан гэж үү?

Гэхдээ саяхнаас зарим хүмүүс Бурхан бие махбод болсны зорилго болоод зорилтын талаар бага зэрэг мэдэж авсан байж болох ч хэрвээ Бурхан хүнтэй илэн далангүй яриагүй бол хэн ч Бурхан бие махбодтой болсны зорилго, зорилтыг тааж чадахгүй байх байсан гэдгийг Би итгэлтэйгээр хэлж чадна. Энэ нь маргаангүй юм. Энэ нь та нарын хувьд тодорхой биш хэвээр байна уу? Бурханы хүмүүст хийдэг бүхэн нь Түүний удирдлагын төлөвлөгөөний нэг хэсэг юм – гэсэн ч тэд Бурханы хүслийг нарийн зөв ухаарах чадваргүй байдаг. Энэ нь хүний дутагдал боловч Бурхан хүмүүсээс ямар нэгэн зүйл хийх чадвартай байхыг шаарддаггүй ба Тэр зүгээр л тэднээс “эмчийн сэрэмжлүүлгийг” сонсохыг гуйдаг. Энэ нь Бурханы шаардлага юм. Тэр бүх хүмүүсээс жинхэнэ хүний амьдралыг мэдэхийг гуйдаг, учир нь “тэдний зүрх сэтгэлд ‘хүний амьдрал’ хэмээх үгс оршдоггүй, тэд тэдгээрийг анхаарч үздэггүй ба зүгээр л Миний үгийг зэвүүцэж, Би тэнэмэл хөгшин эмэгтэй болсон мэт байдаг.” Хүмүүсийн нүдээр бол Бурханы үг өдөр тутмын багаж хэрэгсэлтэй адилхан бөгөөд тэд тэдгээрийг огтхон ч чухал гэж үздэггүй. Тиймээс хүмүүс Бурханы үгийг хэрэгжүүлж чаддаггүй – тэд үнэнийг мэддэг боловч амьдралд хэрэгжүүлдэггүй өрөвдмөөр өөдгүй амьтад болсон. Тиймээс хүний энэхүү алдаа нь дангаараа урт удаан хугацаанд Бурханы зэвүүцлийг төрүүлэхэд хангалттай байдаг, иймээс Тэр хүмүүс Түүний үгэнд ямар ч анхаарал хандуулдаггүй гэдгийг олон удаа хэлсэн билээ. Гэсэн хэдий ч өөрсдийн үзэлдээ хүмүүс дараах зүйлийг боддог: “Бид өдөр бүр Бурханы үгийг судалж, шинжилдэг байтал биднийг тэдгээрт анхаарал хандуулдаггүй гэж яагаад хэлдэг юм бэ? Энэ нь бидэнд шударга бус хандаж байгаа хэрэг биш гэж үү?” Гэхдээ Би чамд бага зэрэг задлаж өгье – хүмүүсийн царай улайх болно. Бурханы үгийг унших үедээ тэд бээжин хав эзнийхээ үгэнд шүлсээ гоожуулж байгаатай адилаар толгой дохиж, мэхийн ёсолдог. Тиймээс энэ мөчид хүмүүст тохирохгүй мэт санагдаж, нүүрийг нь даган нулимс урсдаг ба тэд гэмшиж, шинээр эхлэхийг хүсэж байгаа мэт байдаг – гэхдээ нэгэнт энэ цаг өнгөрчихвөл тэдний хонь шиг байдал даруй алга болж, чонынх шиг байдлаар солигдон, Бурханы үгийг нэг тийш тавиад тэд өөрсдийнх нь хувийн хэрэг явдал эн тэргүүнд байж, Бурханы хэрэг явдал хамгийн сүүлд орно гэж итгэдэг бөгөөд өөрсдийн эдгээр үйлдлийнхээ улмаас тэд Бурханы үгийг үйл хэрэг болгож хэзээ ч чаддаггүй. Баримтууд гарч ирэх үед тэд тохойгоо гадагш сунгадаг[a] – энэ нь өөрсдийнхөө хүмүүсээс урвах явдал бөгөөд – “хоол тэжээлийнхээ төлөө Надад найдангаа ‘тэр өөр тийшээ гүйдэг’” гэж Бурхан хэлдэгт гайхах юмгүй. Бурханы үгэнд өчүүхэн төдий ч худал хуурмаг байдаггүй, тэдгээр нь бүхэлдээ үнэн бөгөөд өчүүхэн төдий ч хэтрүүлэг агуулдаггүй гэдгийг зөвхөн үүнээс харж болох ч тэдгээрийг тодорхой хэмжээгээр багаар үнэлсэн юм шиг санагддаг, учир нь хүний сүнсний өндөр хэтэрхий жаахан, тэр хүлээн зөвшөөрөх чадваргүй. Бурханы үгс аль хэдийн хүний зүйлсийн талаар бүхэлд нь тов тодорхой дүрслэлийг өгсөн, тэдгээр нь тэднийг туйлын тодорхой байдлаар сийлж, Сатаны анхдагч дүр царайтай яг адилхан байдлыг хурцаар дүрсэлсэн. Одоогийн энэ үе шатанд л хүмүүс бүхнийг хараахан тодорхой харж чадахгүй байгаа юм, тиймээс тэд өөрсдийгөө мэдэж аваагүй гэж хэлсэн. Үүний улмаас энэ хичээлийг үргэлжлүүлэх ёстой, үүнийг зогсоож болохгүй гэж Би хэлдэг. Хүмүүс өөрсдийгөө мэдэж авах үе нь Бурхан алдарших үе байх болно. Энэ нь ойлгоход амархан – Миний хувьд дэлгэрэнгүй хэлэх хэрэггүй. Гэсэн хэдий ч Би та нарт нэг зүйлийг сануулах болно, гэхдээ эхлээд Бурханы энэ үгсийг унших ёстой: “Өнөө үед хүмүүс хэзээ ч Намайг эрхэмлээгүй, тэдний зүрх сэтгэлд Би зай эзэлдэггүй. Тэд ирж буй зовлонгийн өдрүүдэд Намайг гэсэн жинхэнэ хайрыг харуулж чадах уу?” Эдгээр үгний утга нь юу вэ? Гэсгээлт хүнд хараахан тохиолдоогүй байна гэж Бурхан хэлж байгаа бөгөөд “өөрийгөө мэдэх” гэдэг үгэнд дотоод утга учир байгааг энэ нь харуулж байна – чи үүнийг харав уу? Бэрхшээл, цэвэршүүлэлтийг туулахгүйгээр хүмүүс яаж өөрсдийгөө мэдэж чадах юм бэ? Эдгээр нь дэмий хоосон үг биш гэж үү? Чи Бурханы хэлсэн бүхэнд үнэхээр итгэдэг үү? Чи Бурханы үгийг ялган салгах чадвартай юу? Яагаад Бурхан “Хүний үйлдлийг харахад Миний цорын ганц сонголт бол орхин явах юм” гэх мэт зүйлийг дахин дахин хэлж, мөн “Зөвхөн уулс нурж, газар зад үсрэн хагарах үед л хүмүүс Миний үгний талаар боддог, зөвхөн тэр үед л тэд зүүднээсээ сэрдэг боловч тэр цаг аль хэдийн ирсэн байдаг ба тэд асар их үерт автаж, цогцоснууд нь усны гадарга дээр хөвж байдаг” гэж хэлдэг вэ? Яагаад Бурхан “хүмүүс Миний үгийг дуулгавартай дагадаг” гэж хэлэлгүй харин “хүмүүс боддог” гэдэг вэ? Уулс нурж, газар зад үсрэн хагарах гэдэг нь үнэн үү? Хүмүүс тийм үгсэд анхаарал тавьдаггүй, чихнийхээ хажуугаар өнгөрүүлдэг, иймээс тэд Бурханы үгнээс ихээхэн “бэрхшээл” амсдаг. Учир нь тэд хэтэрхий хайхрамжгүй. Хүний энэхүү бүтэлгүйтлийн улмаас Бурхан “Гэхдээ нулимсны суваггүй энэхүү ‘этгээд’ болох Би хүний төлөө ихээхэн нулимс урсгасан юм. Гэсэн хэдий ч хүн энэ талаар юу ч мэддэггүй” гэсэн. Хүмүүс Бурханы үгэнд анхаарал хандуулдаггүй учраас Бурхан тэдэнд сануулж, тэдний “тусламжийг” авахын тулд энэ аргыг ашигладаг.

Одоогоор Би дэлхийн хөгжлийн талаар зөгнөхгүй харин хүний хувь заяаны зарим нэг зүйлийг урьдчилан хэлэх болно. Би хүмүүсээс өөрсдийгөө мэдэхийг гуйгаагүй гэж үү? Үүнийг хэрхэн тайлбарлаж болох вэ? Хүмүүс өөрсдийгөө хэрхэн мэдэх ёстой вэ? Бурхан хүмүүсийг амьдрал, үхлийн хооронд эргэлдтэл нь маш ихээр тарчилгах үед тэд хүний амьдралын утга учрын талаар зарим нэг зүйлийг ойлгож эхэлдэг бөгөөд тэд хүний амьдралыг жигшиж, хүний бүхий л амьдрал нь зүүднээс өөрцгүй юм байна гэж итгэдэг. Хүний амьдрал бол зовлон тарчлааны амьдрал, тэд юунд ч хүрэлгүйгээр насан эцэслэх бөгөөд тэдний амьдрал утгагүй, үнэ цэнэгүй гэж тэд итгэдэг. Хүний амьдрал бол ердөө л уй гашуу, аз жаргал ирж буцаж байдаг зүүд юм. Өнөөдөр хүмүүс Бурханы төлөө амьдардаг боловч тэд хүний ертөнцөд амьдардаг учраас өдөр тутмын амьдрал нь хий хоосон агаад үнэ цэнэгүй хэвээр үлдэж, Бурханы таалал бол ердөө л өнгөрөн одох тав тух юм гэдгийг мэдэхэд бүх хүмүүсийг хүргэдэг – гэхдээ хэрвээ тэд Бурханыг таалахгүй үедээ Бурханд итгэдэг ч гэсэн махан биед амьдарсаар байвал ямар хэрэгтэй юм бэ? Махан биений бүх зүйл хүний хувьд хий хоосон. Хүний амьдралын аз, эзийг туулаад өтөл насандаа очиход хүний үс нь цагаан болж, нүүр царай нь үрчлээгээр дүүрч, гар нь эврээр бүрхэгддэг. Хэдийгээр асар их төлөөс төлсөн боловч тэр үнэн хэрэгтээ юу ч олж аваагүй. Тиймээс Миний үгс нэг алхам цаашилдаг: Махан биед амьдардаг хүмүүсийн хувьд бүх зүйл хий хоосон байдаг. Энэ нь маргаангүй бөгөөд чиний хувьд үүнийг нарийвчлан шалгах хэрэггүй. Энэ бол Бурханы дахин дахин ярьсан хүний амьдралын анхдагч нүүр царай юм. Бурхан хүний сул талын улмаас эдгээр үгнээс зайлсхийдэггүй, харин зүгээр л Өөрийн анхдагч төлөвлөгөөний дагуу үйлддэг. Магадгүй зарим үгс нь хүмүүсийг дэмжлэг болон ойлголтоор хангадаг, мөн магадгүй зарим нь яг эсрэгээр нь хийж, зориуд хүмүүсийг үхлийн орчинд амьдрахад хүргэдэг – яг үүний улмаас л тэд зовдог юм. Тиймээс магадгүй Бурхан хүмүүсийг зориуд будилуулахын тулд “хоосон хотын стратегийг” дэвшүүлдэг боловч тэд үүнийг огтхон ч харж чаддаггүй бөгөөд тэд мэдэхгүй хэвээр үлддэг. Гэсэн ч бүх зүйл Бурханы гарт байдаг ба хэдийгээр хүмүүс үүнийг мэддэг ч гэсэн тэд яаж үүнээс хамгаалж чадах юм бэ? Тиймд хэн ч гэсгээлтийн заналхийллээс зугтаах чадваргүй – тэд юу хийж чадах юм бэ? Тэд Бурханы зохицуулалтанд захирагдаж л чадна – энэ нь Бурхан тэднийг барьж аваад, явуулахгүй байгаагаас болоогүй гэж үү? Зөвхөн Бурханы заналхийлэл дор бүх хүмүүс байгалийн жамыг дагаж чадна – тийм биш гэж үү? Хэрвээ Бурханы зохицуулалт байгаагүй бол хүмүүс яаж сайн дураараа ялагдлаа хүлээх юм бэ? Тэр нь инээдтэй хэрэг байхгүй гэж үү? Хэдийгээр хүний амьдрал хий хоосон боловч амьдрал нь тав тухтай байх үед хэн хүний ертөнцийг чимээгүйхнээр орхиж, Бурханыг хангалуун байлгахаар оролдохыг хүсэх юм бэ? Хүмүүс ямар ч нэмэргүй байдалд насан эцэслэдэг – хүссэн бүхэн нь байдаг элбэг дэлбэг байдал дунд насан эцэслэсэн хэн байгаа юм бэ? Тэнгэрээс бууж ирсэн “од” л үүнээс гадуур байх болно. Түүний эдэлсэн гуравдагч тэнгэрийн амьдралтай харьцуулж үзвэл газар дээрх амьдрал нь тамд амьдарч байгаатай адилхан – зөвхөн тийм нөхцөл байдлын дор тэр насан эцэслэхэд бэлэн байж магад юм. Гэсэн ч өнөөдөр хэн тэнгэрийн од юм бэ? Би ч гэсэн энэ талаар “тодорхой мэдэхгүй” байна. Бүгдээрээ эрж хайгаад олж чадах нь уу үзэцгээе. Хэрвээ түүнийг олох юм бол Би, Миний дээрх үгийн дагуу үйлдэхэд бэлэн эсэхийг түүнээс асуухад Надад туслахыг хүмүүсээс гуйдаг. Гэсэн ч та бүхэнд өгөх анхааруулга Надад байна: Та нарын хэн нь ч “баатрын” дүр эсгэж эсвэл сайн дураараа үхэхээр шийдэх ёсгүй, та нар ойлгов уу?

Тайлбар:

a. “Тохойгоо гадагш сунгах” гэдэг нь Хятадын хэлц үг бөгөөд энэ нь хүн өөрийнхөө ойр дотно хүмүүс буюу жишээлбэл эцэг эх, хүүхдүүд, хамаатан садан эсвэл ах дүүсээ золиослон бусдад туслах гэсэн утгатай.