Бүх үнэнийг эрэлхийлэгчдийг бидэнтэй холбогдохыг урьж байна.

Үг нь махбодоор илэрсэн

Цулгуй өнгө

Загвар

Үсгийн хэв

Үсгийн хэмжээ

Мөр хоорондын зай

Хуудасны өргөн

Хайлтын үр дүн 0

Ямар ч үр дүн олдсонгүй.

`

Арван хоёр дахь айлдварын тайлбар

Бүх хүн анхааралтай байж, бүх зүйл шинэчлэгдэн, сэргэж, хүн бүхэн эргэлзэх юмгүйгээр Бурханд захирагдаж, Бурханы ачааны хүнд хариуцлагыг үүрэхэд бэлэн байх үед—энэ нь, зүүний аянга цахиж, Зүүнээс баруун зүгт байгаа бүхнийг гэрэлтүүлж, энэхүү гэрлийн ирэлтээр газар дэлхийн бүх хүнийг айлгах үе юм; энэ мөчид Бурхан дахин нэгэнтээ Өөрийн шинэ амьдралыг эхэлдэг. Өөрөөр хэлбэл, энэ мөчид Бурхан, бүхий л орчлон ертөнцийн хүмүүст “Аянга зүүн зүгээс цахих үед—энэ нь Би ярьж эхлэх яг тэр мөч байх бөгөөд —аянга цахих мөчид бүхий л дээд тэнгэр гэрэлтэж бүх одод хувирч эхэлнэ” хэмээн тунхаглаж, газар дээр шинэ ажлыг эхэлдэг. Тэгвэл аянга Зүүн зүгээс цахих үе нь хэзээ юм бэ? Тэнгэр харанхуйлж, газар дэлхий сүүмийх үе нь мөн Бурхан Өөрийн царайг дэлхийгээс нуух үе байх бөгөөд тэнгэрийн доорх бүхэн хүчит шуурганд автах гэж байх яг тэр мөч байх юм. Энэ удаа бүх хүн цочирдолд орж, тэнгэрийн дуунаас эмээж, аянгын гялбаанаас айж, ширүүн аадар борооноос бүр ч илүү их эмээдэг, тийм болохоор тэдний ихэнх нь нүдээ анин, Бурхан уур хилэнгээ сул тавьж, өөрсдийг нь цохин унагахыг хүлээдэг. Янз бүрийн нөхцөл байдлууд болж өнгөрөхөд зүүний аянга нэн даруй цахилдаг. Өөрөөр хэлбэл, Бурханы Өөрийн гэрчлэл эхлэх үед, Түүнийг ажиллаж эхлэх үед, бурханлаг чанар газар дэлхий даяар бүрэн эрх мэдлийг эзэмшиж эхлэх үед дэлхийн зүүн зүгт—бүхий л орчлон ертөнцөд мөнхөд гэрэлтсэн, зүүний аянгын гялалзсан цацраг байх юм. Газар дээрх улс орнууд Христийн хаант улс болох үе нь бүхий л орчлон ертөнц гэрэлтүүлэгдэх үе билээ. Одоо үе бол зүүний аянга цахих үе: бие махбодтой болсон Бурхан ажиллаж эхэлдэг, цаашлаад бурханлаг чанараар шууд ярьдаг. Бурхан газар дээр ажиллаж эхлэх үе нь зүүний аянга гарч ирэх үе юм гэж хэлж болно. Илүү тодорхой хэлбэл, амийн ус сэнтийнээс урсах үе—сэнтийнээс гарах айлдварууд эхлэх үе нь—яг нарийндаа долоо дахин эрчимжсэн Сүнсний айлдварууд албан ёсоор эхлэх үе байх юм. Энэ үед зүүний аянга гарч ирж эхэлдэг ба цаг хугацааны ялгаанаас болж гэрэлтүүлэлтийн түвшин ч бас ялгаатай байдаг, гэрлийн цар хүрээнд ч гэсэн хязгаар байдаг. Гэхдээ Бурханы ажил явагдаж, Түүний төлөвлөгөө өөрчлөгдөхөд—Бурханы хөвгүүд болон ардууд дахь ажил өөрчлөгдөхөд—аянга төрөлхийн чиг үүргээ улам илүү гүйцэтгэдэг, тэгснээр орчлон ертөнц даяар гэрэлтэж, ямар ч шаар шавхруу эсвэл хог хаягдал үлдэхгүй. Энэ бол Бурханы 6000 жилийн удирдлагын төлөвлөгөөний биелэлт, Бурханы эдэлдэг яг тэр үр жимс билээ. “Одод” гэдэг нь тэнгэр дэх оддыг хэлдэггүй, харин Бурханы төлөө ажилладаг Бурханы бүх хөвгүүд болон ардыг хэлж байгаа. Тэд Бурханы хаанчлалд Бурханд гэрчлэл хийж, Бурханы хаанчлалд Бурханыг төлөөлдөг учраас, мөн тэд бүтээлүүд учраас тэднийг “одод” гэж нэрлэдэг. Тохиолддог өөрчлөлтүүд нь ялгамж чанар болон байр суурин дахь өөрчлөлтийг хэлж байгаа: Тэд газар дээрх хүмүүс байснаа хаанчлалын хүмүүс болж өөрчлөгддөг ба цаашлаад Бурхан тэдэнтэй хамт байж, Бурханы алдар тэдэнтэй хамт байдаг. Үүний үр дүнд тэд Бурханы оронд бүрэн эрх мэдлийг эзэмшдэг бөгөөд тэдэнд байгаа хор болон бузар зүйлс Бурханы ажлаас болж цэвэрлэгдэн, эцэстээ тэднийг Бурханаар ашиглагдахад тохирохуйц болгож, Бурханы зүрх сэтгэлийн дагуу болгодог—энэ нь эдгээр үгийн утга учрын нэг тал юм. Бурханаас гарсан гэрлийн цацраг газар нутгийг бүхэлд нь гэрэлтүүлэх үед тэнгэр, газар дахь бүх зүйл янз бүрийн түвшинд өөрчлөгдөж, тэнгэрийн одод ч бас өөрчлөгдөж, нар, сар шинэчлэгдэх болно, дараа нь газар дээрх хүмүүс ч бас шинэчлэгдэнэ—энэ нь тэнгэр, газрын хооронд Бурханы хийсэн бүх ажил бөгөөд гайхах зүйлгүй.

Бурхан хүмүүсийг аврах үе нь—угаасаа сонгогдоогүй хүмүүсийг агуулдаггүй ба—энэ нь, Бурхан хүмүүсийг цэвэрлэн шүүж, бүх хүмүүс Бурханы үгнээс болж гашуунаар уйлж эсвэл орон дээрээ унаж эсвэл цохигдон, үхлийн там руу шумбадаг яг тэр үе юм. Бурханы айлдваруудын ачаар л тэд өөрсдийгөө мэдэж эхэлдэг. Эс бөгөөс тэдний нүд нь—дээш харсан, хэн ч үнэмшээгүй, хэн нь ч өөрсдийгөө мэдэхгүй, хэчнээн чулууны жинтэйгээ ч мэдэхгүй бах мэлхийн нүд байх байлаа. Хүмүүс үнэхээр ийм түвшинд хүртлээ Сатанаар завхруулагдсан. Бурханы бүхнийг чадагч байдлын улмаас хүний муухай төрх маш тод томруун дүрслэгдсэн ба үүнийг уншсаныхаа дараа өөрийнхөө жинхэнэ төрхтэй харьцуулахад хүнийг хүргэдэг. Хүмүүсийн толгойд уураг тархины хэдэн эс байгаа нь Бурханд тов тодорхой байдаг ба тэдний муухай төрх эсвэл сэтгэлийн гүн дэх бодлын талаар ярихын ч хэрэггүй гэдгийг хүмүүс бүгд мэддэг. “Бүх хүн төрөлтөн зохих ёсоор цэвэрлэгдэн цэгцлэгдсэн мэт санагдана. Зүүн зүгийн гэрлийн энэхүү цацрагийн туяан дор бүх хүн төрөлхтний анхдагч төрх нь илчлэгдэж, нүд нь гялбаж, будилан мухардсан” хэмээх үгнээс нэг л өдөр Бурханы ажил дуусах үед бүх хүн төрөлхтөн Бурханаар шүүгдсэн байх болно гэдгийг харж болно. Ганц ч хүн зугтаж чадахгүй, Бурхан бүх хүн төрөлхтний нэгийг нь ч орхигдуулахгүйгээр нэг бүрчлэн зохицуулах бөгөөд тэр үед л Бурханы зүрх сэтгэл хангалуун болох болно. Иймээс Бурхан, “Дахин хэлэхэд, тэд Миний гэрлээс зугтан уулын агуй руу дүрвэж байгаа амьтадтай адил; гэсэн ч тэдний хэн нь ч Миний гэрэл дотроос холдож чадахгүй” гэж хэлдэг. Хүмүүс бол дорд, муу амьтад. Сатаны гарт амьдарч байж тэд, уулын гүнд орших эртний ой шугуйд хоргодсон юм шиг байдаг—гэхдээ бүх зүйл Бурханы галд шатаагдахаас зугтаж чадахгүй, Сатаны хүчний “хамгаалалтан” дор байхдаа ч гэсэн тэд яаж Бурханаар мартагдах юм бэ? Тэд Бурханы үгийн ирэлтийг хүлээн зөвшөөрөх үед бүх хүний янз бүрийн этгээд хэлбэр дүрс болон учир утгагүй байдал Бурханы үзгээр дүрслэгддэг; Бурхан хүний хэрэгцээ болон сэтгэхүйн чадварт тохируулан ярьдаг. Тиймээс хүмүүст, Бурхан сэтгэл зүйг сайн мэддэг мэт харагддаг. Бурхан сэтгэл зүйч шиг байдаг боловч бас Бурхан дотрын эмч шиг байдаг—Тэрээр “ярвигтай” хүний талаар тийм ойлголттой байдагт гайхах юмгүй. Хүмүүс энэ талаар хэдий чинээ их бодно, Бурханы эрхэм нандин байдлын талаарх тэдний мэдрэмж төдий чинээ их байх ба Бурхан бол гүн гүнзгий агаад ойлгошгүй гэдгийг тэд төдий чинээ их мэдэрдэг. Хүн, Бурхан хоёрын хооронд туулахын аргагүй тэнгэрийн хил хязгаар байдаг юм шиг байдаг боловч бас энэ хоёр бие биенээ Чу голын[a] хоёр эргээс харж, нэг нэгнээ харахаас өөрийг хийж чадахгүй байгаа мэт байдаг. Өөрөөр хэлбэл, газар дээрх хүмүүс Бурханыг зөвхөн нүдээрээ хардаг ба тэдэнд Бурханыг ойроос судлах боломж хэзээ ч байгаагүй, тэдэнд байгаа бүхэн нь сэтгэл татагдах мэдрэмж юм. Бурхан бол хайр татам гэсэн мэдрэмж тэдний зүрх сэтгэлд үргэлж байдаг боловч Бурхан тун “цэвдэг агаад хатуу сэтгэлтэй” болохоор өөрсдийн зүрх сэтгэл дэх шаналал зовлонгийнхоо талаар Түүний өмнө ярих боломж тэдэнд хэзээ ч олдоогүй. Тэд, нөхрийнхөө шударга зангаас болж өөрийнхөө жинхэнэ мэдрэмжийг мэдэгдэх боломж хэзээ ч олдоогүй, нөхрийнхөө өмнө байгаа үзэсгэлэнтэй залуу эхнэр шиг байдаг. Хүмүүс бол өөрсдийгөө үл хүндэлдэг өөдгүй амьтад, иймээс тэдний сул доройгоос болж, өөрийгөө хүндлэх хүндлэл дутмагаас болж хүнд хандах Миний үзэн ядалт өөрийн эрхгүй үл ялиг ихэссэн бөгөөд Миний зүрх сэтгэл доторх уур хилэн оргилон гарсан. Оюун санаандаа Би гэмтэл авсан мэт байдаг. Би аль хэдийн хүнд тавих найдвараа алдсан, гэхдээ “Миний цаг үе хүн төрөлтнийг дахин нэг удаа сэрээн, хүн төрөлхтөнд шинэ эхлэл үүсгэх цэгийг өгөн дахин нэг удаа хүн төрөлтөнд ойртож айсуй” учраас Би дахин нэгэнтээ, бүх хүн төрөлхтнийг байлдан дагуулж, агуу улаан лууг олзлон авч, ялан дийлэх эр зориг гаргасан. Бурханы анхдагч санаа зорилго нь дараах байдалтай байв: Хятад дахь агуу улаан луугийн үр садыг байлдан дагуулахаас илүүг хийхгүй байх; зөвхөн энэ нь л агуу улаан луугийн ялагдал, агуу улаан лууг бүрэн эрхэндээ оруулах явдал гэж тооцогдох ба Бурханы агуу ажлын амжилтыг батлан Бурхан газар дэлхий дахинд Хаан болж хаанчилдаг бөгөөд Бурхан газар дээр шинээр эхэлж, газар дээр алдаршдаг гэдгийг батлахад зөвхөн энэ л хангалттай. Эцсийн үзэсгэлэнтэй сайхан дүр зургаас болж Бурхан Өөрийн зүрх сэтгэл дэх хүсэл тэмүүллийг илэрхийлэхгүй байж чаддаггүй: “Миний зүрх цохилж, Миний зүрхний цохилтыг дагаад уулс баяртайгаар үсэрч, ус баярлан бүжиглэж, давалгаа тэрхүү хэмнэлийг хадгалж хадан цохио мөргөнө. Миний зүрх сэтгэлд юу байгааг илэрхийлэхэд хэцүү байдаг.” Үүнээс, Бурханы төлөвлөсөн зүйл бол Бурханы аль хэдийн биелүүлсэн зүйл бөгөөд энэ нь Бурханаар урьдчилан тодорхойлогдсон, энэ нь чухамдаа Бурханы, хүмүүст мэдрүүлж, харуулдаг зүйл юм гэдгийг харж болно. Хаанчлалын хэтийн ирээдүй үзэсгэлэнтэй сайхан, хаанчлалын Хаан бол ялагч бөгөөд толгойноос нь хөл хүртэл мах, цусны ямар ч ул мөр байхгүй, Түүний бүх зүйл ариун дагшин юм. Түүний бүхий л бие хүний санаагаар огт сэвтэлгүйгээр ариун дагшин алдраар гэрэлтэж, Түүний бүхий л бие хөлөөсөө толгой хүртэл зөвт байдал болон тэнгэрийн аурагаар бялхаж, таатай үнэр ялгаруулж байдаг. Соломоны дуунд гардаг хайртын адилаар Тэр бүх ариун хүнээс илүү үзэсгэлэнтэй, эртний ариун хүмүүсээс илүү өндөр, бүх хүмүүсийн дундах үлгэр дуурайл бөгөөд хүнтэй харьцуулшгүй; хүмүүс Түүн рүү шууд харахад тохирохгүй. Хэн ч Бурханы алдарт царай төрх, Бурханы илрэлт эсвэл Бурханы дүр зурагт хүрч чадахгүй, хэн ч өрсөлдөж чадахгүй, мөн хэн ч тэднийг өөрсдийн амаар хялбархан магтаж чадахгүй.

Бурханы үгэнд эцэс төгсгөл үгүй, булгаас урсаж буй ус мэт хэзээ ч хатаж ширгэхгүй, тиймээс Бурханы удирдлагын төлөвлөгөөний нууцыг хэн ч ойлгож чадахгүй—гэхдээ Бурханы хувьд тийм нууцууд нь дуусашгүй. Өөр өөр арга барил болон хэлийг ашиглан Бурхан бүхий л орчлон ертөнцийг шинэчилж, хувиргаж байгаа талаараа хэд хэдэн удаа ярьсан ба тухай бүр нь өмнөхөөсөө илүү гүн гүнзгий байдаг: “Би бүх бохир зүйл Миний харцны өмнө үнс нурам болтол шатаасай гэж хүсдэг, Би бүх дуулгаваргүй хөвгүүд Миний нүдний өмнө цаашид хэзээ ч оршиж эргэлдэлгүй арилаасай гэж хүсдэг.” Яагаад Бурхан тийм зүйлсийг удаа дараа хэлдэг вэ? Тэр хүмүүсийг залхахаас айхгүй байна гэж үү? Хүмүүс Бурханыг ийм маягаар мэдэхийг хүсдэг боловч өөрсдийгөө хянан шалгахаа хэзээ ч санахгүйгээр Бурханы үгэн дунд зүгээр л тэмтчин явдаг. Тиймээс Бурхан тэдэнд сануулж, тэдэнд өөрсдийг нь мэдүүлэхийн тулд энэ арга барилыг ашигладаг, ингэснээр тэд өөрсдөөсөө хүний дуулгаваргүй байдлыг мэдэж, тэгснээрээ Бурханы өмнө дуулгаваргүй байдлаа арилгаж чадах юм. Бурхан “цэвэрлэж, цэгцлэхийг” хүсэж байгаа гэдгийг уншаад тэдний ааш зан даруй түгшиж, тэдний булчин нь ч гэсэн хөдлөхөө больсон мэт санагддаг. Тэд өөрсдийгөө шүүмжлэхийн тулд Бурханы өмнө нэн даруй буцан ирж, Бурханыг мэдэж авдаг. Үүний дараа—тэднийг оюун ухаандаа шийдсэний дараа—Бурхан агуу улаан луугийн мөн чанарыг тэдэнд харуулах боломжийг ашигладаг; тиймээс хүмүүс сүнсний ертөнцтэй шууд холбогддог ба өөрсдийнхөө шийдвэрээс болж тэдний оюун ухаан ч бас үүрэг гүйцэтгэж эхэлдэг, энэ нь Бурхан хүн хоёрын хоорондох сэтгэл хөдлөлийг ихэсгэдэг—энэ нь махбод дахь Бурханы ажилд илүү их ашиг тустай юм. Ийм байдлаар хүмүүс өөрийн эрхгүй өнгөрсөн цаг хугацааг дурсахыг хүсдэг: Өмнө нь олон жилийн турш хүмүүс тодорхойгүй Бурханд итгэсэн, олон жилийн турш тэд зүрх сэтгэлдээ хэзээ ч чөлөөлөгдөж байгаагүй, асар ихийг эдлэх чадваргүй байсан бөгөөд хэдий тэд Бурханд итгэж байсан ч тэдний амьдралд ямар ч эмх цэгц байгаагүй. Тэдний амьдрал мөн л хоосон, найдлагагүй санагдаж, итгэгч болохоос өмнөх амьдралаас нь ямар ч ялгаагүй мэт байсан ба тухайн үеийн тэдний итгэл нь ээдрээтэй байсан мэт, итгээгүй байсан нь тэдний хувьд дээр байх байсан мэт байв. Тэд өнөөдрийн бодитой Бурханыг Өөрийг нь харсан тул тэнгэр, газар шинэчлэгдсэн мэт байгаа; тэдний амьдрал гэрэлтэй болж, тэд итгэл найдваргүй байхаа больсон бөгөөд бодитой Бурханы ирэлтийн улмаас тэд зүрх сэтгэлдээ тууштай, сүнсэндээ амар амгалан байдаг. Тэд хийж буй бүхэндээ салхийг хөөж, сүүдрээс зуурахаа больж, эрэл хайгуул нь зорилгогүй байхаа больдог ба тэд гараа савчуулахаа больдог. Өнөөдрийн амьдрал бүр ч илүү сайхан, хүмүүс санамсаргүй хаанчлалд орж, Бурханы ардын нэг болсон ба дараа нь... Зүрх сэтгэлдээ хүмүүс хэдий чинээ их бодно, сайхан амт төдий чинээ их байдаг, тэд төдий чинээ аз жаргалтай байдаг ба Бурханыг хайрлахаар төдий чинээ зоригждог. Тиймээс тэднийг анзаараагүй байхад Бурхан хүн хоёрын хоорондох найрамдал сайжирдаг. Хүмүүс Бурханыг илүү их хайрлаж, Бурханыг илүү их мэдэж, хүн дэх Бурханы ажил улам илүү амархан болдог бөгөөд энэ нь хүмүүсийг хүчилж эсвэл албаддаггүй, харин байгалийн жамыг дагаж, хүн өөрийн өвөрмөц чиг үүргээ биелүүлдэг—зөвхөн тэр үед л тэд Бурханыг аажмаар мэдэж чадна. Зөвхөн энэ л Бурханы мэргэн ухаан—энэ нь өчүүхэн төдий ч хичээл чармайлт шаарддаггүй, хүний уг чанарын дагуу хэрэглэгддэг. Тиймээс энэ мөчид Бурхан “Намайг хүний ертөнцөд бие махбодтой болсон цаг үед хүн төрөлхтөн Миний чиглүүлэгч гарын тусламжтайгаар өөрийн эрхгүй энэхүү өдөрт ирж, өөрийн эрхгүй Намайг мэдэж авсан. Гэвч өмнө нь зурайж байгаа замаар хэрхэн алхах тухайд хэнд ч ямар ч таамаг байхгүй, хэн ч мэдэхгүй бөгөөд тэрхүү зам түүнийг ямар зүг чигт хөтлөх талаар мэдэх юм хэнд ч байхгүй. Зөвхөн Төгс Хүчитээр хамгаалуулсан хүн тэр замаар эцэст нь хүртэл явж чадна; Зүүн зүг дэх аянгаар газарчлуулснаар л хүн Миний хаант улс руу чиглэсэн давааг хөндлөн туулж чадна” гэж хэлдэг. Энэ нь хүний зүрх сэтгэлд, дээр дүрсэлсэн зүйлийн минь дүгнэлт биш гэж үү? Энд Бурханы үгийн нууц оршдог. Хүний зүрх сэтгэл дэх бодол нь Бурханы амаар хэлэгддэг зүйл бөгөөд Бурханы амаар яригддаг зүйл нь хүний хүссэн зүйл, чухамдаа хүний зүрх сэтгэлийг илчлэхдээ Бурханы хамгийн чадамгай хийдэг зүйл энэ юм; эс бөгөөс бүх хүн яаж чин сэтгэлээсээ үнэмших юм бэ? Энэ нь агуу улаан лууг байлдан дагуулахдаа Бурханы хүрэхийг хүсдэг үр нөлөө биш гэж үү?

Үнэн хэрэгтээ, Бурханы анхдагч санаа зорилгын адилаар Түүний олон үгний утга учир нь тэдгээрийн өнгөц утганд оршдоггүй. Өөрийнхөө олон үгээр Бурхан зүгээр л санаатайгаар хүмүүсийн үзлийг өөрчилж, тэдний анхаарлыг өөр зүгт хандуулж байгаа. Бурхан эдгээр үгэнд ямар ч ач холбогдол өгдөггүй ба тиймээс олон үгийг тайлбарлах хэрэггүй байдаг. Хүн Бурханы үгээр байлдан дагуулагдах явдал нь өнөөдрийн түвшиндээ очсон, хүмүүсийн хүч чадал тодорхой хэмжээнд хүрсэн, иймээс дараа нь Бурхан илүү их анхааруулсан үгийг—Бурханы ардад зориулан гаргасан Өөрийн үндсэн хуулийг айлддаг: “Хэдийгээр газар дэлхийд суурьшсан хүмүүс тэнгэрийн од шиг тоо томшгүй олон боловч Би тэднийг бүгдийг Өөрийн гарын алгыг харах мэт тодорхой мэддэг. Мөн Намайг ‘хайрладаг’ хүмүүс ч гэсэн далайн элс мэт тоолж баршгүй хэдий боловч тун цөөхөн хүн Надаар сонгогдоно: Намайг ‘хайрладаг’ хүмүүсээс ангид, хурц гэрлийг дагадаг тэр хүмүүс л байх юм.” Үнэндээ Бурханыг хайрладаг гэж хэлдэг хүн олон байдаг боловч зүрх сэтгэлээсээ Түүнийг хайрладаг хүн цөөхөн байдаг—нүдээ аньсан ч гэсэн үүнийг тодорхой мэдэж чадах юм шиг байдаг. Энэ нь Бурханд итгэдэг хүмүүсийн бүхий л ертөнцийн бодит нөхцөл байдал юм. Үүнээс бид, одоо Бурхан хүмүүсийг зайлуулах ажилд орсон гэдгийг хардаг ба Бурханы хүсдэг зүйл, Бурханыг хангалуун болгодог зүйл нь өнөөдрийн чуулган биш, харин зайлуулсны дараах хаанчлал юм гэдгийг энэ нь харуулдаг. Энэ мөчид Тэр бүх “аюултай бараанд” анхааруулга өгдөг: Бурхан үйлдэл хийхгүй л биш бол, Бурханыг үйлдэж эхэлмэгц энэ хүмүүс хаанчлалаас арчигдах болно. Бурхан аливааг хэзээ ч хааш яаш хийдэггүй, Тэр үргэлж “нэг бол нэг, хоёр бол хоёр” хэмээх зарчмын дагуу үйлддэг бөгөөд хэрвээ Түүний харахыг хүсдэггүй хүмүүс байгаа бол Тэр, хожим түвэг учруулахыг нь болиулахын тулд тэднийг арчин хаях боломжтой бүхнийг хийдэг. Үүнийг “хог новшийг арилгаж, нэгд нэггүй цэвэрлэх” гэж нэрлэдэг. Бурхан хүнд захиргааны зарлигийг мэдэгдэх үе нь Тэр Өөрийн гайхалтай үйл хэргийг болон Өөрийн дотор байгаа бүхнийг харуулах үе бөгөөд тиймээс дараа нь Тэр “Ууланд тоогүй олон зэрлэг араатнууд байдаг, гэвч Миний өмнө тэд бүгд хонь шиг номхон байдаг; ойлгошгүй олон гайхамшгууд далай дор оршдог боловч Миний өмнө тэд өөрсдийгөө газрын гадарга дээр байгаа бүх зүйлстэй адил тодорхой харуулдаг; дээд тэнгэрт хүний хэзээ ч хүрч чадахгүй орон байдаг, харин тэдгээр хүршгүй оронд Би чөлөөтэй алхдаг” гэсэн. Бурханы утга санаа нь энэ: Хэдийгээр хүний зүрх сэтгэл бүх зүйлээс илүү хуурамч, мөн харваас хүмүүсийн үзлийн там шиг эцэс төгсгөлгүй нууцлаг боловч Бурхан хүний бодит байдлыг нэвт шувт мэддэг. Бүх зүйлийн дундаас хүн нь зэрлэг араатнаас илүү харгис, хэрцгий амьтан боловч хэн ч босон, эсэргүүцэж зүрхлэхгүй хэмжээнд Бурхан хүнийг байлдан дагуулсан. Үнэндээ, Бурханы утга санаатай адилаар хүмүүсийн зүрх сэтгэлдээ боддог зүйл нь бүх зүйлийн дундах бүх зүйлээс илүү ээдрээтэй, ойлгогдошгүй боловч Бурхан хүний зүрх сэтгэлийг огт анхаардаггүй, Тэр үүнийг зүгээр л нүднийх нь өмнөх өчүүхэн өт мэт үздэг; Өөрийн амнаас гарсан үгээр Тэр үүнийг байлдан дагуулдаг, хүссэн үедээ Тэр гарынхаа өчүүхэн хөдөлгөөнөөр л үүнийг цохин унагаж, гэсгээдэг ба Тэр үүнийг хүссэнээрээ ялладаг.

Өнөөдөр бүх хүн харанхуйн дунд оршдог боловч Бурханы ирэлтээс болж, Бурханыг харсны үр дүнд хүмүүс гэрлийн мөн чанарыг мэдэж авдаг бөгөөд дэлхий ертөнц даяар, газар дээр том хар тогоо хөмөрсөн юм шиг байдаг; хэн ч амьсгаа авч чадахгүй, тэд бүгдээрээ нөхцөл байдлыг эргүүлэхийг хүсдэг боловч хар тогоог хэн ч, хэзээ ч өргөөгүй. Бие махбодтой болсон Бурханы улмаас л хүмүүсийн нүд гэнэтхэн нээгдсэн бөгөөд тэд бодитой Бурханыг харсан, тиймээс Бурхан тэднээс байцаасан өнгөөр асуудаг: “Хүн Намайг гэрэлд хэзээ ч таниагүй, гэхдээ Намайг харанхуйн ертөнцөд л харсан. Та нар ч гэсэн өнөөдөр яг адилхан нөхцөл байдалд байгаа биш гэж үү? Агуу улаан луугийн галзуу хилэн нь оргилдоо хүрсэн тэр цагт Өөрийн ажлыг хийхийн тулд Би албан ёсоор махан биеийг өмссөн.” Бурхан сүнсний ертөнцөд болж байгаа зүйлийг нуудаггүй, мөн Тэр хүний зүрх сэтгэлд юу болж байгааг ч нуудаггүй ба тиймээс Тэр хүмүүст удаа дараа сануулдаг: “Би бие махбодтой болсон Бурханыг мэдэх боломжийг Өөрийн ардад олгоод зогсохгүй мөн Өөрийн ардыг цэвэрлэхийн тулд үүнийг хийдэг. Миний захиргааны зарлигийн хатуу чандаас болж хүмүүсийн дийлэнх нь Надаар таягдуулах аюулд байсаар байна. Та нар өөрсдөдөө арга хэмжээ авах гэж бүх хичээл чармайлтаа гаргаж, өөрийн биеийг ялан дийлэхгүй бол, ингэхгүй л юм бол та нар гарцаагүй Миний жигшиж, голдог зүйл болж, яг л Паул шууд Миний гараас гэсгээлт хүртсэнтэй адилаар там уруу хаягдах ба тэндээс зугтах ямар ч арга үгүй.” Бурхан ийм зүйл хэдий чинээ ихийг хэлж, хүмүүс өөрсдийнхөө алхамд хэдий чинээ их хянамгай болж, Бурханы захиргааны зарлигаас тэд хэдий чинээ их айна, зөвхөн тэр үед л Бурханы эрх мэдэл хэрэгжиж, Түүний сүр жавхлан ил болно. Хүмүүст Бурханы хүслийг ойлгуулахын тулд энд Паул дахин нэгэнтээ дурдагдсан: Тэд Бурханаар гэсгээгддэг хүмүүс байх ёсгүй, харин Бурханы хүслийг хайхардаг хүмүүс байх ёстой. Зөвхөн энэ нь л, Бурханы өмнө гаргасан, Бурханыг бүрэн хангалуун байлгах шийдвэрээ биелүүлж чадаагүйгээ айдсынхаа дунд эргэн санахад хүмүүсийг хүргэж чаддаг бөгөөд энэ нь тэднийг бүр ч илүү их харамсуулж, бодитой Бурханы тааарх илүү их мэдлэгийг тэдэнд өгдөг, тиймээс зөвхөн тэр үед л тэд Бурханы үгийн талаар ямар ч эргэлзээгүй болдог.

“Хүн ердөө бие махбодтой байгаа Намайг мэддэггүй биш; үүнээс ч дор нь тэр махан биед оршдог өөрийгөө хүртэл ойлгож чадаагүй. Энэ бүх хугацаанд хүн төрөлтөн Намайг гадны зочин шиг үзэж, Намайг хуурч хэчнээн олон жил болов? Хэчнээн олон удаа...?” Энэ “Хэчнээн олон удаа” хэмээх жагсаалт хүмүүст гэсгээлтийн бодит жишээг харуулсан, Бурханыг эсэргүүцэх хүний эсэргүүцлийн бодит байдал юм; энэ нь нүглийн нотолгоо бөгөөд хэн ч үүнийг дахин няцааж чадахгүй. Бүх хүн Бурханыг өдөр тутмын хэрэгцээний зүйл мэт ашигладаг ба Тэрээр тэдний хүссэнээрээ ашиглаж болох ахуйн хэрэглээний бараа юм шиг байдаг. Хэн ч Бурханыг энхрийлэн хайрладаггүй, хүн санаатайгаар Бурханд захирагдах нь бүү хэл, Бурханы сайхан чанарыг, Бурханы алдарт дүр төрхийг мэдэхээр хэн ч хичээгээгүй. Мөн Бурханыг өөрсдийнх нь зүрх сэтгэл дэх хайртай зүйл гэж хэн ч, хэзээ ч хараагүй; өөрсдөд нь Тэр хэрэгтэй үед тэд бүгд Түүнийг зулгаадаг ба тэдэнд хэрэггүй үед Түүнийг нэг тийш шидэж, үл ойшоодог. Хүний хувьд Бурхан, дураараа удирдаж болох, мөн хүссэнээрээ, дур зоргоороо шаардлага тавьж болох хүүхэлдэй мэт байдаг. Гэхдээ Бурхан “Хэрвээ бие махбодтой болсон байх хугацаандаа Би хүний дорой байдлыг анхаарч халамжлаагүй бол, бүх хүн төрөлхтөн Намайг бие махбодтой болсон учраас л ухаанаа алдтал айчихаад, түүнийхээ уршгаар Үхэгсдийн оронд уначихсан байх байлаа” гэж хэлдэг ба энэ нь, Бурхан бие махбодтой болохын ач холбогдол хэчнээн агуу болохыг харуулдаг: Сүнсний ертөнцөөс бүх хүн төрөлхтнийг устгахын оронд Тэр махбодоор хүн төрөлхтнийг байлдан дагуулахын тулд ирсэн. Тиймээс Үг махбод болоход хэн ч мэдээгүй. Хэрвээ Бурхан хүний сул дорой байдлыг анхаардаггүй байсан бол Түүнийг махбод болох үед тэнгэр, газар хөмөрч, бүх хүн үндсээрээ устгагдах байв. Шинэд дурлаж, хуучныг үзэн ядах нь хүний уг чанарт байдаг учраас тэд ихэвчлэн аливаа зүйл сайхан байх үед муу цагийг мартдаг ба хэчнээн их ерөөгдсөнөө хэн нь ч мэддэггүй, тиймээс хэчнээн шаргуу зүтгэж байж өнөөдөрт хүрснийг тэд эрхэмлэх ёстой гэдгийг Бурхан тэдэнд удаа дараа сануулдаг; маргаашийн төлөө тэд өнөөдрийг бүр ч илүү их эрхэмлэх ёстой бөгөөд өндөрт авиран гараад эзнээ таньдаггүй амьтантай адилаар дунд нь амьдарч байгаа ерөөлийг тэд мэдэхгүй байх ёсгүй. Тиймээс тэд ааш сайтай болж, цаашид бардам, ихэрхүү байхаа болих бөгөөд хүний уг чанар сайн байсан юм биш, харин Бурханы өршөөл, хайр хүн дээр ирсэн юм байна гэдгийг мэдэж авдаг; тэд гэсгээлтээс айдаг болохоор өөр юу ч хийж зүрхэлдэггүй.

Тайлбар:

a. Хятад хэлээр “Чу гол” нь түүхэн үйл явдлаас гарсан нэр томьёо бөгөөд энэ нь улсын хил эсвэл тулааны шугамыг хэлэхэд ашиглагддаг.

Өмнөх:Нэмэлт 2: Хоёр дахь айлдвар

Дараах:Арван гурав дахь айлдварын тайлбар

Танд таалагдаж магадгүй