Бүх үнэнийг эрэлхийлэгчдийг бидэнтэй холбогдохыг урьж байна.

Үг нь махбодоор илэрсэн

Цулгуй өнгө

Загвар

Үсгийн хэв

Үсгийн хэмжээ

Мөр хоорондын зай

Хуудасны өргөн

Хайлтын үр дүн 0

Ямар ч үр дүн олдсонгүй.

`

Арван зургаа дахь айлдварын тайлбар

Хүмүүсийн хувьд Бурхан хэтэрхий агуу, хэтэрхий үлэмж, хэтэрхий гайхалтай, хэтэрхий хэмжээлшгүй; тэдний нүдээр бол Бурханы үгс өндөрт өргөгдсөн ба дэлхий ертөнцийн агуу шилдэг бүтээл мэт харагддаг. Гэвч хүмүүс хэтэрхий олон алдаа дутагдалтай, оюун санаа нь хэтэрхий энгийн учраас, цаашлаад тэдний хүлээн зөвшөөрөх чадвар хэтэрхий ядмаг учраас Бурхан Өөрийнхөө үгийг хэчнээн тодорхой хэлэхээс үл хамааран тэд сэтгэцийн өвчинд нэрвэгдсэн мэт хөдлөлгүй, суусаар үлддэг. Өлсөх үедээ тэд идэх ёстой гэдгээ ойлгодоггүй, цангах үедээ тэд юм уух ёстой гэдгээ ойлгодоггүй; тэд зүгээр л хашхирч, орилсоор байдаг ба сэтгэлийнх нь гүнд үгээр дүрслэхийн аргагүй зовлон бэрхшээл байгаа ч энэ талаараа ярьж чадахгүй байгаа мэт байдаг. Бурхан хүн төрөлхтнийг бүтээх үед, Түүний санаа зорилго нь хүн хэвийн хүн чанараар амьдарч, зөн совингийнхоо дагуу Бурханы үгийг хүлээн зөвшөөрөх явдал байлаа. Гэхдээ хамгийн анх хүн Сатаны уруу таталтанд автсан болохоор өнөөдөр тэр өөрийгөө чөлөөлөх чадваргүй хэвээр үлдсэн бөгөөд Бурханы үгийг бүрэн мэдэх чадвар дутмаг дээрээ нэмээд хэдэн мянган жилийн туршид Сатаны хэрэгжүүлсэн зальжин арга мэхийг ялган таних чадваргүй байдаг—энэ бүхэн нь өнөөдрийн нөхцөл байдалд хүргэсэн юм. Өнөөдрийн байдлаар хүмүүс одоо ч Сатаны уруу таталтын аюул дор амьдарч байгаа ба иймээс Бурханы үгийг зөв үнэлэх чадваргүй хэвээр үлдсэн. Энгийн хүмүүсийн зан чанарт шударга бус байдал, хуурмаг зан байдаггүй, хүмүүс бие биетэйгээ хэвийн харилцаатай байдаг ба тэд ганцаараа ажилладаггүй, тэдний амьдрал дундаж ч биш, мөн доройтсон ч биш байдаг. Иймээс бүгдийн дунд Бурхан өргөмжлөгдөж, Түүний үг хүмүүсийн дунд түгэж, хүмүүс Бурханы халамж, хамгаалалт дор бие биетэйгээ амар жимэр амьдарч, Сатаны хөндлөнгийн оролцоогүйгээр газар дэлхий эв зохицлоор дүүрэх ба Бурханы алдар хүмүүсийн дунд хамгийн чухал байрыг эзэлдэг. Тийм хүмүүс яг тэнгэрэлчүүд шиг: цэвэр, эрч хүчтэй, Бурханы талаар хэзээ ч гомдоллодоггүй бөгөөд өөрсдийн бүх хичээл чармайлтыг гагцхүү газар дээрх Бурханы алдрын төлөө зориулж байдаг. Одоо үе бол харанхуй шөнө, бүгд тэмтчин явж, эрж хайж байгаа, хав харанхуй шөнө тэднийг үхтэл нь айлгадаг бөгөөд тэд дагжин чичрэхгүй байж чаддаггүй; сайтар сонсвол баруун хойд зүгийн салхины улих чимээг хүний гашуудлын цурхиралт дагалдах мэт ажээ. Хүмүүс гуниглан гашуудаж, заяа тавилангийнхаа төлөө уйлна. Тэд Бурханы үгийг уншдаг боловч яагаад тэдгээрийг ойлгох чадваргүй байдаг юм бэ? Тэдний амьдрал мухардлын ирмэг дээр байгаа мэт, тэдэнд үхэл тохиолдох гэж буй мэт, тэдний сүүлчийн өдөр нүднийх нь өмнө байгаа мэт байдаг. Тийм өрөвдөлтэй нөхцөл байдал нь эмзэг дорой тэнгэрэлчүүд, ахин дахин шаналалтайгаар уйлан өөрсдийн зовлон бэрхшээлийн талаар ярьж, Бурханыг дуудан хашхирдаг яг тэр мөч юм. Энэ шалтгааны улмаас Бурханы хөвгүүд болон ардын дунд ажилладаг тэнгэрэлчүүд дахин хэзээ ч хүмүүсийн дунд бууж ирэхгүй; энэ нь тэднийг махан биед байх зуураа Сатаны ов мэхэнд автаж, өөрсдийгөө чөлөөлөх чадваргүй болохоос нь сэргийлэхийн төлөө бөгөөд иймээс тэд хүнд үл үзэгдэх сүнсний ертөнцөд л ажилладаг. Тиймээс Бурхан “Би хүмүүсийн зүрх сэтгэл дэх сэнтийд залрах үе нь Миний хөвгүүд болон ардууд газар дэлхийг захирах үе байх болно” хэмээн хэлэх үедээ, газар дээрх тэнгэрэлчүүд тэнгэр дэх Бурханд үйлчилсний ерөөлийг эдлэх үеийг хэлж байгаа юм. Хүн тэнгэрэлчийн сүнсний илэрхийлэл учраас Бурхан, хүн газар дээр байхдаа тэнгэрт байгаа мэт байж, тэнгэр дэх Бурханд тэнгэрэлчүүд шууд үйлчилдэг шиг газар дээрх Бурханд үйлчилж—тэгснээр газар дээр байх хугацаандаа хүн гуравдагч тэнгэрийн ерөөлийг эдэлдэг гэж хэлдэг байна. Энэ нь үнэндээ эдгээр үгэнд хэлэгдсэн зүйл юм.

Бурханы үгэнд маш их утга нуугдаж байдаг. “Цаг нь ирэхэд хүмүүс Намайг зүрх сэтгэлийнхээ гүнд мэдэх ба өөрсдийнхөө бодолд Намайг санах болно” гэдэг нь хүний сүнсэнд чиглэсэн. Тэнгэрэлчүүдийн эмзэг байдлын улмаас тэд бүх зүйл дээр Бурханд найддаг ба үргэлж Бурханд наалдаж, Бурханыг эрхэмлэн дээдэлсэн. Гэвч Сатаны үймээн самуунаас болж тэд өөрсдөдөө тусалж, өөрсдийгөө хянаж чаддаггүй ба Бурханыг хайрлахыг хүсдэг боловч бүх зүрх сэтгэлээрээ Түүнийг хайрлах чадваргүй байдаг, иймээс тэд зовж шаналдаг. Бурханы ажил тодорхой хэмжээнд хүрсэн үед л эдгээр хөөрхийлөлтэй тэнгэрэлчийн Бурханыг үнэхээр хайрлах хүсэл биелнэ, ийм учраас Бурхан тэдгээр үгийг хэлсэн юм. Тэнгэрэлчүүдийн уг чанар нь Бурханыг хайрлаж, нандигнаж, дуулгавартай дагах явдал, гэсэн ч тэд үүнийг газар дээр биелүүлэх чадваргүй байсаар ирсэн бөгөөд өнөө үеийг хүртэл тэсэхээс өөр аргагүй байсан юм. Та нар өнөөдрийн дэлхий ертөнцийг харж болох юм: Бүх хүний зүрх сэтгэлд Бурхан байдаг боловч тэд жинхэнэ Бурхан болон хуурамч бурхдын хоорондох ялгааг хэлэх чадваргүй байдаг бөгөөд хэдий тэд өөрсдийн энэ Бурханыг хайрладаг ч Бурханыг үнэхээр хайрлах чадваргүй байдаг, энэ нь тэд өөрсдийгөө ч хянаж чаддаггүй гэсэн үг юм. Бурханы илчилсэн хүний муухай төрх бол сүнсний ертөнц дэх Сатаны жинхэнэ төрх юм. Хүн анхнаасаа гэмгүй, нүгэлгүй байсан, тиймээс хүний бүх завхарсан, муухай байдал нь сүнсний ертөнц дэх Сатаны үйлдэл бөгөөд сүнсний ертөнцийн хөгжлийн үнэн зөв бичлэг билээ. “Өнөөдөр, хүмүүс мэргэжсэн ба тэд Миний урд ихэмсэг зан гаргаж өчүүхэн ч эрээ цээргүйгээр инээж хошин зүйл ярьж, Надад өөрсөдтэйгээ ижил хэмжээнд ханддаг. Одоог хүртэл хүмүүс Намайг мэддэггүй бөгөөд одоог хүртэл бидний мөн чанар адил, бид хоёулаа мах, цуснаас бүтсэн, хоёулаа хүний ертөнцөд оршдог хэмээн итгэдэг.” Энэ нь хүний зүрх сэтгэлд Сатаны хийсэн зүйл юм. Сатан Бурханыг эсэргүүцэхийн тулд хүний үзэл болон энгийн нүдийг ашигладаг ч хүнийг эндхийн аюул гамшгаас зайлуулахын тулд Бурхан эдгээр үйл явдлыг хоёрдмол утгагүйгээр хүнд хэлдэг. Бүх хүний аюулт сул тал нь тэд зөвхөн “мах, цуснаас бүрдсэн биеийг хардаг ч, Бурханы Сүнсийг ухамсарладаггүй.” Энэ бол Сатан хүнийг аргандаа оруулдаг үндсэн нэг тал юм. Махан бие дэх Сүнсийг л Бурхан гэж нэрлэж болно гэж хүмүүс итгэдэг. Сүнс махбод болж, тэдний нүдний өмнө бодитоор илэрсэн гэдэгт өнөөдөр хэн ч итгэдэггүй; хүмүүс Бурханыг хоёр хэсэг гэж хардаг—“хувцас ба махан бие”—хэн ч Бурханыг махбод болсон Сүнс гэж хардаггүй, хэн ч махан биеийн уг чанарыг Бурханы зан чанар гэж үздэггүй. Хүмүүсийн төсөөлөлд Бурхан тун хэвийн байдаг боловч энэхүү хэвийн байдалд Бурханы гүн гүнзгий ач холбогдлын нэг тал нуугддаг гэдгийг тэд мэддэггүй гэж үү?

Бурхан бүхий л дэлхий ертөнцийг бүрхэж эхэлсэн үед энэ нь хав харанхуй болсон бөгөөд хүмүүсийг унтаж байхад нь хүмүүсийн дунд буухын тулд Бурхан энэ боломжийг ашиглаж, Сүнсийг газар дэлхийн бүх өнцөг буланд гаргаж, хүн төрөлхтнийг аврах ажлыг албан ёсоор эхлүүлсэн. Бурхан махан биеийн дүр төрхийг эзэмшиж эхэлсэн ба газар дээр биечлэн ажилласан гэж хэлж болно. Дараа нь Сүнсний ажил эхэлж, газар дээрх бүх ажлыг албан ёсоор эхлүүлсэн. Хоёр мянган жилийн туршид Бурханы Сүнс орчлон ертөнц даяар ажилласан. Хүмүүс үүнийг мэдээгүй, бас мэдрээгүй боловч эцсийн өдрүүдэд энэхүү эрин үе удахгүй төгсөх гэж байх үед Бурхан биечлэн ажиллахын тулд газар дээр бууж ирсэн. Энэ бол эцсийн өдрүүдэд төрсөн бөгөөд махбодод амьдарч байгаа Бурханы төрхийг өөрийн биеэр харж чадах хүмүүсийн ерөөл билээ. “Оёоргүй гүний гадаргуу булингартаж байсан үед, хүмүүсийн дунд Би дэлхий ертөнцийн гашуун зовлонг амсаж эхэлсэн. Миний Сүнс дэлхий даяар аялж бүх хүмүүсийн зүрх сэтгэлийг ажигладаг, гэсэн ч бас Би хүн төрөлхтнийг Өөрийн махбод болсон биеэр байлдан дагуулдаг.” Энэ нь тэнгэр дэх Бурхан болон газар дахь Бурханы хоорондох эв зохицолтой хамтын ажиллагаа юм. Эцсийн эцэст өөрсдийн бодолдоо хүмүүс, газар дахь Бурхан бол тэнгэр дэх Бурхан, тэнгэр газар болоод тэдгээрийн дундах бүх зүйл газар дээрх Бурханаар бүтээгдсэн, хүн газар дээрх Бурханаар хянагддаг, газар дээрх Бурхан тэнгэр дэх ажлыг газар дээр хийдэг, мөн тэнгэр дэх Бурхан нь махбодоор илэрсэн гэдэгт итгэх болно. Энэ бол газар дээрх Бурханы ажлын эцсийн зорилго, иймээс энэхүү үе шат бол махан биетэй үеийн ажлын хамгийн өндөр стандарт бөгөөд үүнийг бурханлаг чанараар гүйцэтгэж, бүх хүмүүсийг үнэн сэтгэлээсээ итгэхэд хүргэдэг. Хүмүүс өөрсдийн үзэл дэх Бурханыг хэдий чинээ их эрж хайна, газар дээрх Бурхан бол бодитой биш гэдгийг тэд төдий чинээ их мэдэрдэг. Тиймээс хүмүүс Бурханыг хоосон үг, сургаал дундаас эрж хайдаг гэж Бурхан хэлдэг. Хүмүүс өөрсдийн үзэл дэх Бурханыг хэдий чинээ их мэднэ, эдгээр үг болон хоосон сургаалыг ярихдаа тэд төдий чинээ их сурамгай болдог ба тэд төдий чинээ их биширмээр болдог; хүмүүс үг болон хоосон сургаалыг хэдий чинээ их ярина, Бурханаас төдий чинээ хадуурч, хүний мөн чанарыг төдий чинээ мэдэх чадваргүй болж, Бурханд төдий чинээ дуулгаваргүй байж, Бурханы шаардлагаас төдий чинээ холдон оддог. Хүнд тавих Бурханы шаардлага нь хүмүүсийн төсөөлдөг шиг ер бусын биш боловч хэн ч, хэзээ ч Бурханы хүслийг үнэхээр ойлгож байгаагүй, тиймээс Бурхан “хүмүүс зөвхөн хязгааргүй тэнгэр, эсвэл давалгаалах далай тэнгис, дөлгөөн нуур, аль эсвэл хоосон бичиг үсэг, номлол дундаас эрж хайдаг.” Бурхан хүнд хэдий чинээ их шаардлага тавина, хүмүүс Бурхан бол хүрэхийн аргагүй гэдгийг төдий чинээ мэдрэх ба Бурхан агуу гэдэгт тэд төдий чинээ их итгэдэг. Тиймээс тэдний ухамсарт, Бурханы амнаас гарсан бүх үг хүний хувьд хүршгүй бөгөөд Бурханыг биечлэн ажиллахаас өөр аргагүй болгодог; харин тэгэхэд хүнд Бурхантай хамтран ажиллах өчүүхэн төдий ч дур хүсэл байдаггүй ба толгойгоо бөхийн, нүглээ улайж, даруухан, дуулгавартай байхыг хичээн зүтгэж байдаг. Тийм болохоор хүмүүс, өөрийн мэдэлгүйгээр шинэ шашинд орж, шашны чуулгануудад байдгаас ч илүү хатуу чанд шашны зан үйлд ордог. Энэ нь хүмүүсээс, сөрөг байдлаас эерэг байдал руу өөрчлөгдсөнөөр дамжуулан хэвийн нөхцөл байдалд эргэн очихыг шаарддаг; эс бөгөөс хүн улам илүү гүн урхидуулах болно.

Бурхан Өөрийнхөө олон удаагийн айлдваруудад уул, усыг дүрслэхэд яагаад анхаардаг вэ? Эдгээр үгэнд бэлгэдлийн утга учир байна уу? Бурхан хүнд, махбод дахь Өөрийн үйл хэргийг харах боломжийг олгоод зогсохгүй мөн огторгуй дахь Түүний хүч чадлыг ойлгох боломжийг хүнд олгодог. Ийм маягаар энэ бол махбод дахь Бурхан гэж эргэлзэлгүй итгэхийн зэрэгцээ хүмүүс бас бодитой Бурханы үйл хэргийг мэдэж авдаг ба тиймээс газар дээрх Бурханыг тэнгэр лүү илгээж, тэнгэр дэх Бурханыг газар луу доош авчирдаг, зөвхөн үүний дараа л хүмүүс Бурханыг бүхэлд нь харж, Бурханы бүхнийг чадагч байдлын талаар илүү их мэдлэг олж авч чадна. Бурхан хэдий чинээ хүн төрөлхтнийг махан биеэр байлдан дагуулж, бүхий л орчлон ертөнц даяар аялахын тулд махан биеийг даван гарч чадна, хүмүүс бодитой Бурханыг харсны үндсэн дээр Бурханы үйл хэргийг төдий чинээ харж чадах ба тэрчлэн бүхий л орчлон ертөнц даяарх Бурханы ажлын үнэн зөв байдлыг, мөн энэ нь худлаа биш харин бодит гэдгийг мэддэг, иймээс тэд өнөөдрийн бодитой Бурхан нь Сүнсний биелэл агаад хүний махан биетэй адил төрлийнх биш гэдгийг мэдэж авдаг. Тиймээс Бурхан “Гэвч Намайг хилэнгээ сул тавих үед, уул нэн даруй дундуураа хуваагдаж, газар даруй доргин чичирч, ус нэн даруй хатаж, хүнийг гай гамшиг нэн даруй хүрээлдэг” гэж хэлдэг. Хүмүүс Бурханы үгийг унших үедээ тэдгээрийг Бурханы махан биетэй холбодог бөгөөд тиймээс сүнсний ертөнц дэх үг болон ажил махбод дахь Бурхан руу шууд заадаг ба энэ нь үр нөлөөтэй байдлыг нэмэгдүүлдэг. Бурхан ярих үед энэ нь ихэнхдээ тэнгэрээс газар луу, дахиад нэгэнтээ газраас тэнгэр лүү байдаг ба бүх хүнийг Бурханы үгийн сэдэл болон эх үүсвэрийг ухаарах чадваргүй болгодог. “Намайг тэнгэрт байхад, Намайг байгаагаас болж одод хэзээ ч сандралдаж байгаагүй. Оронд нь тэд өөрсдийн зүрх сэтгэлээ Миний төлөөх ажилд зориулдаг.” Энэ нь тэнгэрийн байдал юм. Бурханд үйлчилдэг бүх зарц нар Бурханы төлөө өөрсдийн ажлыг хийхийн хамтаар, Бурхан гуравдагч тэнгэрт бүх зүйлийг дэс дараалалтайгаар зохицуулдаг. Тэд Бурханд дуулгаваргүй зүйл хэзээ ч хийж байгаагүй, иймээс тэд Бурханы хэлсэн зүйлээс болж цочирдолд ороогүй, харин оронд нь зүрх сэтгэлээ ажилдаа зориулдаг бөгөөд тэнд хэзээ ч эмх замбараагүй байдал байдаггүй, тиймээс бүх тэнгэрэлч Бурханы гэрэлд амьдардаг. Энэ хооронд дуулгаваргүй байдлынхаа улмаас, Бурханыг мэддэггүйнхээ улмаас газар дээрх хүмүүс бүгд харанхуйд амьдардаг бөгөөд тэд Бурханыг хэдий чинээ эсэргүүцнэ, төдий чинээ харанхуйд амьдардаг. Бурхан “Тэнгэр хэдий чинээ тод байна, доорх газар дэлхий төдий чинээ харанхуйлдаг” хэмээн хэлэх үедээ Бурханы өдөр бүх хүн төрөлхтөнд хэрхэн ойртож буйг хэлж байгаа юм. Тиймээс гуравдагч тэнгэр дэх Бурханы 6000 жилийн завгүй байдал удалгүй төгсөх болно. Газар дээрх бүх зүйл сүүлчийн хэсэгтээ орсон ба удалгүй нэг бүрчлэн Бурханы гараас таслагдах болно. Эцсийн өдрүүдийн цаг мөч рүү хүмүүс хэдий чинээ цааш ахина, хүний ертөнцийн завхралыг тэд төдий чинээ амсаж чаддаг; эцсийн өдрүүдийн цаг мөч рүү хэдий чинээ цааш ахина, өөрсдийн махан биеийг тэд төдий чинээ өөгшүүлдэг; дэлхий ертөнцийн өрөвдөлтэй байдлыг урвуулахыг хүсдэг хүн бүр ч олон байдаг боловч Бурханы үйл хэргээс болж тэд нар бүгдээрээ санаа алдалтынхаа дунд итгэл найдвараа алддаг. Тиймээс хүмүүс хаврын урин дулааныг мэдрэх үед Бурхан тэдний нүдийг халхалдаг, иймд тэд долгилох давалгаан дээр хөвдөг ба тэдний хэн нь ч аврах завинд хүрэх чадваргүй байдаг. Хүмүүс төрөлхийн сул дорой учраас аливааг өөрчилж чадах хэн ч байхгүй гэж Бурхан хэлдэг. Хүмүүс итгэл найдвараа алдах үед Бурхан бүхий л орчлон ертөнцөд хандан ярьж эхэлдэг, Тэрээр бүх хүн төрөлхтнийг аварч эхэлдэг бөгөөд зөвхөн үүний дараа л хүмүүс, бүх зүйл өөрчлөгдөнгүүт ирдэг шинэ амьдралыг эдэлж чаддаг. Өнөөдрийн хүмүүс өөрсдийгөө хуурах үе шатанд байгаа. Тэдний өмнөх зам маш зэлүүд, бүдэг, тэдний ирээдүй “хэмжээлшгүй” агаад “хил хязгааргүй” учраас энэ эрин үеийн хүмүүс тэмцэх хүсэлгүй байдаг бөгөөд өдөр хоногийг Ханхао шувуу[a] шиг өнгөрүүлдэг. Амийг ноцтойгоор эрэлхийлсэн, хүний оршин тогтнолын тухай мэдлэгийг эрэлхийлсэн хэн нэгэн хэзээ ч байгаагүй; үүний оронд тэд, дэлхий ертөнцийн өрөвдөлтэй байдлыг урвуулахын тулд тэнгэр дэх Аврагч гэнэтхэн бууж ирэх өдрийг хүлээдэг ба зөвхөн үүний дараа л тэд амьдрах оролдлогодоо үнэн сэтгэлээсээ хандах болно. Энэ нь бүх хүн төрөлхтний жинхэнэ байдал, бүх хүний сэтгэхүй юм.

Өнөөдөр Бурхан энэ хугацааны турш дахь хүний сэтгэхүйг харгалзан үзэж түүний ирээдүйн шинэ амьдралыг зөгнөдөг, энэ нь Бурханы ярьдаг хэсэг гэрэл юм. Бурханы зөгнөдөг зүйл нь Бурханы эцэстээ хүрэх зүйл бөгөөд энэ нь Сатаныг ялсан Бурханы ялалтын үр жимс юм. “Би бүх хүний дээр явж, хаа сайгүй харж байгаа. Ямар ч зүйл хуучин харагдахгүй, ямар ч хүн хуучин шигээ байхгүй. Би сэнтийдээ амарч, бүхий л орчлон ертөнцийг налдаг ...” Энэ бол Бурханы өнөөгийн ажлын үр дүн юм. Маш олон жилийн туршид зовсон тэнгэрэлчүүд чөлөөлөгдсөний улмаас Бурханы сонгосон бүх хүн өөрсдийнхөө анхдагч хэлбэрт эргэж очдог ба “хүний зүрх сэтгэлд орших ариун нэгнийхтэй адил царайтай байдаг” хэмээн Бурханы хэлсэн шиг байдаг. Тэнгэрэлчүүд газар дээр ажиллаж, газар дээрх Бурханд үйлчилж, Бурханы алдар дэлхий даяар тархдаг учраас тэнгэрийг газар луу авчирч, газрыг тэнгэр лүү өргөсөн. Тийм болохоор хүн нь тэнгэр, газрыг холбодог холбоос юм; цаашид тэнгэр, газар тусдаа, салангид байхаа больж, харин нэг болж холбогддог. Дэлхий даяар Бурхан, хүн хоёр л оршин байдаг. Ямар ч тоос шороо, хир буртаг байхгүй ба бяцхан хурга тэнгэрийн доорх ногоон зүлгэн дээр хэвтэж, Бурханы бүх нигүүлслийг эдэлж байгаатай адил бүх зүйлс шинэчлэгддэг. Энэхүү ногоон байдлын улмаас амийн амьсгал гялалздаг, учир нь Бурханы амаар “Би Сиондоо дахин нэгэнтээ амар тайван амьдарч чадна” хэмээн хэлэгдсэн шиг Бурхан үүрд мөнхөд хүний хажууд амьдрахын тулд дэлхий ертөнцөд ирдэг билээ. Энэ бол Сатаны ялагдлын бэлгэ тэмдэг, энэ нь Бурханы амралтын өдөр бөгөөд энэ өдрийг бүх хүн магтаж, тунхаглах болно. Бурхан сэнтий дэрээ амрах үе нь Бурхан газар дээрх Өөрийн ажлыг дуусгах үе бөгөөд энэ нь Бурханы бүх нууцыг хүнд үзүүлэх яг тэр мөч юм; Бурхан хүн хоёр үүрд эв зохицолтой байх байж, хэзээ ч салахгүй—эдгээр нь хаанчлалын гайхалтай сайхан дүр зураг юм!

Нууцууд дотор нууцууд нуугдаж байдаг ба Бурханы үгс бол үнэхээр гүн гүнзгий агаад ойлгохын аргагүй билээ!

Тайлбар:

a. Ханхао шувууны түүх нь шоргоолж, царцаа хоёрын тухай Эзопын ёгт үлгэртэй тун адилхан. Ханхао шувуу өөрийн хөрш, алаг шаазгайн олон удаагийн анхааруулгыг үл харгалзан—цаг агаар дулаахан байх зуур үүрээ барихын оронд унтахыг илүүд үздэг. Өвөл болоход уг шувуу хөлдөж үхдэг.

Өмнөх:Арван тав дахь айлдварын тайлбар

Дараах:Арван долоо дахь айлдварын тайлбар

Танд таалагдаж магадгүй